|
ARLIE BEACH EN WHITSUNDAY EILANDEN |
 |
 |
|
Geschreven door Hans Stupers
|
|
dinsdag, 23 december 2008 22:11 |
ARLIE BEACH EN WHITSUNDAY EILANDEN (20 t/m 23 dec 2008)
Ik eindigde mijn vorige reisverslag dat we zouden gaan zeilen rondom de Whitsunday eilanden. Afgelopen zondag was het zover, om 13.00 uur zou onze boot, de Matador (Ocean racer) uitvaren. We zouden er twee dagen/nachten opzitten, dan zou inhouden dat we dinsdagochtend weer in de haven van Arlie Beach aan zouden komen. Jaja, jullie lezen het goed, zouden…
Wij helemaal bepakt en bezakt (je moest nl. je eigen drinken en hapjes meenemen op de boot), een schoon shirtje, tandenborstel, je kent het wel, kregen we de horen dat de trip gecancelled zou worden. Er was namelijk de middag van tevoren een onderdeel kapot gegaan die de aandrijving van de motor regelt… Ze hadden een nieuw onderdeel besteld, dat zou ingevlogen gaan worden, echter dinsdag pas aankomen en daarna moest de reparatie nog plaatsvinden. We baalden wel zeg, een half uur van tevoren horen dat je trip niet doorgaat. Daarbij kwam ook nog eens dat we wisten dat heel veel trips lang van tevoren geboekt moeten worden, omdat het zo’n gewilde lokatie is om te zijn. We kregen ons geld terug en reden daarom snel terug naar Arlie Beach (5 minuutjes). Liepen daar snel een boekingskantoor binnen en vroegen om een dagtrip met de catamaran “Camira”. Deze was ons namelijk aangeraden door het personeel van de Matador. Deze dagtrip zou volledig verzorgd zijn en ook het meest populaire strand “Whitehaven Beach” aandoen.
Gelukkig was het nog mogelijk om de volgende dag (maandag) de dagtrip op deze boot te maken. Voor een andere jongen was het al de tweede trip die gecanceld was. Dat is echt zuur hoor, vooral als je een beetje aan de tijd gebonden hebt en ook (net zoals ons) al de volgende trip gepland hebt staan ivm populariteit. We moesten namelijk aanstaande woensdag (de dag voor 1e kerstdag in Hervey Bay zijn. Ons is namelijk verteld dat 1e kerstdag alles gesloten is. Het is daarom beter om een dag van tevoren op een camping in te checken. 1e kersdag gaan we dan lekker relaxen in Hervey Bay (strand/zwembad) en de dag daarna begint onze 2-daagse trip naar het grootste zandeiland ter wereld: Fraser Island.
Oke, we hadden een nieuwe trip naar de Whitsundays geboekt en besloten de rest van de middag lekker te relaxen bij de lagoon in Arlie Beach. Een lagoon is een kunstmatig aanlegd zwembad op de boulevard zeg maar, met uitzicht op zee. Cairns had een lagoon, nu ook Arlie Beach. Deze lagoon was echter nog groter dan in Cairns en had het koelste water tot nu toe (al is dat nog warm te noemen ;-) Heerlijk! Na het zwemmen zijn we teruggereden naar onze camping net voor Arlie Beach, volgens mij heette deze Whitehaven Beach Resort, een mooie camping met erg mooi zwembad en het nodige vertier voor kinderen. FF opgefrist en daarna terug naar Arlie Beach en een fish & chips gegeten, heel goed tentje! Daarna nog bij een ijstentje een ijsje gehaald. Nou, dat hebben we geweten. Hans bestelde als eerst twee bolletjes. Het eerste bolletje dat het meisje schepte werd maar groter en groter, de bal was bijna net zo groot als een tennisbal! Je kunt je dus voorstellen; ik bestelde een bolletje en zelfs samen kregen we de drie ballen niet op! Wel lekker!
Next day: om zes uur opgestaan voor onze trip. Dat vroeg opstaan is hier trouwens heel normaal. Omdat het hier redelijk snel donker is (tussen half 7 en zeven uur), ga je ook automatisch eerder naar bed, want een beetje in het donker koekeloeren is ook zo saai. Dit keer vertrok de boot gelukkig wel. We waren met 78 mensen aan boord van de catamaran, op Daydream Island pikten we nog 7 mensen op, waarvan er drie de boot gemist hadden. Die konden gelukkig de ferry nemen en toch deelnemen aan de trip, want de ferry was voor ons al op Daydream. Helaas was het weer vandaag niet helemaal optimaal, want toen we bij Daydream aankwamen, begon het zelfs een beetje te regenen. Maar we lieten ons niet kennen, we bleven gewoon op het dek zitten, de temperatuur was prima. De druppels verdwenen gelukkig snel, alleen er bleef wel lang een dreigende lucht hangen. Beetje jammer voor de foto’s, maar ja… Aan de andere kant misschien ook wel goed, anders waren we levend verbrand. Alles aan boord was super goed verzorgd. Alles was all-inclusive; de meeste boten rekenen 10-15 dollar voor de huur van stingerpakken (dunne wetsuits tegen de kwallen), maar ook dat was inbegrepen. Je hoefde eigenlijk geen geld op de boot bij je te hebben. Na een tijdje gevaren te hebben tussen een aantal van de 74 eilanden werden we verwend met allerlei soorten koekjes en cake. Daarna gingen we snorkelen. Met een kleinere boot werden we met 18 man tegelijk gedropt op een snorkelplek. De catamaran kon daar niet komen, want dan zou hij het rif kapot varen. Het kleinere bootje vaarde dus een paar keer op en neer om alle snorkelaars te droppen. Zo’n stingerpak is trouwens helemaal niet erg om te dragen en zeker aan te raden! Het rif was best mooi, maar we hadden mooiere gezien. Ach, om weer eens te snorkelen was leuk. Hierna vaarden/zeilden we verder en kwamen na een uurtje aan bij de Whitehaven Beach. Jaja, er stond genoeg wind om te zeilen. Whitehaven Beach was supermooi. Het zand is er zo fijn en zo wit, kennelijk is het 98% silicazand of zoiets…Niet normaal zo zacht! We lieten ons wederom met het kleinere bootje afzetten en we hadden ervoor gezorgd dat we bij de eerste dropping zaten. Zo hadden we een ongerept strand voor ons, supermooi! Je kon je er zelfs per helikopter laten afzetten. Na de nodige fotoshoots relaxten we nog wat op het strand en toen we weer aan boord kwamen, stond er een overheerlijke BBQ-lunch voor ons klaar. Echt supergoed verzorgd! Hierna zeilden we verder door de eilandengroep, kwamen diverse verlaten baaien/stranden tegen, erg mooi. Na een tijdje stond er weer iets voor ons klaar: vers fruit en chips. Tegen half 7 waren we weer terug in de haven van Arlie Beach, een hele mooie dag. Achteraf zijn we blij dat de eerder door ons geboekte trip niet doorging, want een dag op een boot vonden we genoeg.
Hierdoor hadden we ook meer tijd om naar Hervey Bay te rijden, een kleine 1000 km. Aan deze tocht zijn we dinsdag begonnen. Vanuit Arlie Bay reden we via Rockhampton en Gladstone naar Tannum Sands een rit van 620 kilometer. We hebben express extra veel gereden, zodat we morgen minder lang hoeven te rijden. Onderweg de nodige dode kangaroes/wallabies langs de weg zien liggen, helaas nog geen echte levende kangaroe gezien. Wel wat cactussen langs de weg, een aantal toekans, en mooie wijdse landschappen.
Vanavond voor de derde keer gekookt in ons campertje. Fajita’s.
Ons kerstmenu ziet er als volgt uit:
’s ochtends beginnen we met een broodje met ham ’s middags voor Linda: een broodje met pastasalade, Hans: een broodje met salami ’s avonds eten we eigengemaakte spaghetti met als toetje een bekertje vruchtenyoghurt
Verder ontdekte Hans dat zijn camera (Nikon D40) weer back in business is. Deze was namelijk al in Kurunda (het begin van onze reis) knock-out gegaan. Deed helemaal niks meer, waarschijnlijk door de hoge luchtvochtigheid in combinatie met de temperatuur. Nu is hij vermoedelijk weer hersteld, hopelijk voor langere tijd…
Wisten jullie trouwens dat er al 370.000 km op de teller van onze Toyota Hitop staat? En dat een liter benzine (Euro) hier 0.99 Aussi dollar kost (omgerekend zo’n 0.55 Eurocent). That’s cheap! En wisten jullie dat we tot nu toe al 1870 km gereden hebben? Dat Hans al deze kilometers gereden heeft. Linda wel wil rijden, maar Hans het zo leuk vindt om te rijden. Oja, en wisten jullie dat Linda door een campingstoel is gezakt? We daarna maar een nieuwe hebben gekocht. Wisten jullie dat we van plan zijn om oud & nieuw in Brisbane of omgeving te vieren. En dat we een heel gaaf digitaal fotolijstje voor Joanne (tante van Hans die hij nog nooit gezien heeft) hebben gekocht voor 50 dollar (omgerekend 27 Euro)? Dat dit echt een spotprijsje was en dat dit kwam doordat ze bij deze winkel veel onderwatercamera’s van Kodak verkochten. En wisten jullie dat we ook mascottes hebben die voorop onze campertje meereizen. Dit eigenlijk altijd grote libelles zijn! We hebben aan de onderzijde van de ruit van ons busje nl. een soort gaas zitten die dode beesten tegenhouden. En wisten jullie dat we al twee wasjes tot nu toe gedraaid hebben? Dat we een mini-fan gekocht hebben die we boven ons hangen als we gaan slapen en deze voor enigszins wat verkoeling zorgt. |
|
Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:06 |
|
|
MAGNETIC ISLAND EN YONGALA WRAKDUIK |
|
|
|
Geschreven door Hans Stupers
|
|
zaterdag, 20 december 2008 00:37 |
MAGNETIC ISLAND EN YONGALA WRAKDUIK (18 en 19 dec)
Goodday mates!
Gisterochtend hebben we twee trips vastgelegd: zeilen rondom de Whitsunday eilanden (2 day and 2 nights), dat gaan we zondag a.s. doen op Ocean Maxi Sailer Matador. We zijn benieuwd hoe dat is. Eigenlijk wilde Linda liever op een catamaran (want die schommelt minder), maar die trips waren allemaal volgeboekt. Kennelijk moet je er op tijd bij zijn met boeken… Ach ja, weer een nieuw avontuur! We kunnen ook niet overnachten op de boot (de hutten zaten al vol), dus we kunnen kamperen op een van de Whitsunday eilanden in een tent. Nou, dat vinden we helemaal niet erg hoor, vaste grond onder onze voeten! En wie kan er nu zeggen dat ie op de Whitsunday Eilanden heeft geslapen???
Verder hebben we de 2-daagse trip naar Fraser Island geboekt. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. We overnachten ook daar in een ingerichte tent. Ja, we zijn van het kamperen deze reis, en dat bevalt ons uitstekend. Alles is zo schoon! We wilden eigenlijk op 1e kerstdag beginnen aan deze trip, maar wat we al dachten, die dag gaat er geen een boot naar Fraser Island… Dus gaan we 2e kerstdag, deze wordt hier in Australië namelijk niet gevierd.
Hier een update van gisteren en vandaag. (Ik zit hier trouwens in het pikkedonker, onder een stel palmbomen, op 10-20 meter van de zee vandaan, onder de sterren, op een campingstoeltje met lekkere muziek op de achtergrond en de zoete zilte zeelucht…)
Nadat we onze trips geboekt hadden, gingen we verder met het verkennen van Magnetic Island. Er zijn niet veel wegen op het eiland en die er waren hebben we gereden. Magnetic Island heeft een aantal hele mooie baaien met schitterende (vaak verlaten) stranden. We zaten zelf bij Horsehoe Bay, dit was ook het verste punt dat je met de auto kon rijden. Vanuit daar zijn we naar Balding Bay, Radical Bay, Gowrie Bay, Florence Bay, Arthur Bay en Alma Bay gereden. In het plaatsje Alma Bay hebben we weer gewandeld. Dit keer een wandeling van 1.2 km naar een heel mooi uitzichtpunt, met zicht op Geoffrey Bay, boven op een rots. Er stond 1 uur voor de wandeling, maar we waren in een kwartier boven en in wederom een kwartier weer terug. Jaja, we raken al aardig getraind, alleen tegen de hitte zullen we niet op kunnen. We drinken heel veel water hier. Toen reden we naar Arcadia Bay, waar we Rock Wallabies (soort dwergkangaroes) in het wild gezien hebben. Een paar hadden een baby Wallabie in hun buidel zitten, erg lief! Via Nelly Bay (waar ook de ferry aankomt) reden we naar Picnic Bay, waar een Stingernet op het strand was aangebracht. Aangezien we erg bezweet waren geworden kon ik het niet laten om een duik in zee te nemen, heerlijk!!! Daarna even lekker het zout eraf douchen en opdrogen. Bij heel veel stranden hier heb je nette toiletten en zelfs douches, echt super!
Omdat we het eiland ’s middags eigenlijk wel gezien hadden (de afstanden op het eiland zijn telkens een paar kilometer), besloten we de ferry van 13.25 uur terug te nemen, zodat we alvast naar Ayr konden rijden. Hier kwamen we rond 15.30 uur aan, op wederom een Big4 camping: Ayr Silverlink Caravan Village. We kregen een plekje tegenover het zwembad, erg naar… Linda dacht even afkoeling te zoeken, maar dit was ook een warme soep! Toch lekker.
Onderweg hadden we boodschappen gedaan om voor de eerste keer te BBQ. Het werden hamburgers, stokbrood en een salade. Prima toch? Het smaakte goed. Het was wel even uitzoeken hoe de gril werkte (op gas), maar hij wilde niet snel aangaan, maar toen kwam ik , de pyromaan (ik zie Hans sr gniffelen op de achtergrond), ja, en toen was ie natuurlijk zo aan!
Onderwijl waren ze op onze camping mango’s aan het plukken. Op de camping stonden namelijk overval mangobomen en de mango’s waren plukrijp. Twee gasten reden van boom naar boom in een pickup, waarvan de aanhanger vol met water stond. Met een lange stok met een netje eraan plukten ze de mango’s uit de bomen. Wij dachten dat de mango’s meteen in het water gewassen werden, maar dit deden ze omdat de mango’s een beetje nabloeden als ze geplukt worden (er komt dan een sap uit waar het steeltje heeft gezeten). Om dit te stoppen, moeten ze meteen worden ondergedompeld in water. Weer wat geleerd! En natuurlijk gratis mango’s gekregen. Lekker!
19 dec: Vanochtend hadden we de wekker om 06.00 uur gezet, want we gingen wrakduiken op de Yongala. Dit was een stoomboot die in 1911 is gezonken met 122 passagiers aan boord. We moesten om 07.30 uur in de duikshop zijn. Daar aangekomen ontmoetten we de andere duikers. Gelukkig waren we niet de enige Open Water divers. Voordeel van deze duikschool (Yongaladivers) was dat ze maximaal 12 duikers meenemen in hun boot. In de duikschool moesten we eerst het gebruikelijke papierwerk invullen (dat als er iets gebeurd zij daar niet verantwoordelijk voor zijn). Daarna pakken passen, spullen testen en de briefing. We werden verdeeld in twee groepen, wij zaten in de 2e groep, dus we konden eerst afkijken bij de ervaren duikers. Er zat een persoon bij met meer dan 1000 dives, een van 800+ en een van 500+. Wij hadden er respectievelijk 12 en 11… Maar er zat ook een jongen bij met 6 dives…Met een jeep werden we naar het strand gebracht (5 min). Vervolgens reed een tractor onze boot in de zee, terwijl wij al in de boot zaten.
Tweede voordeel van deze duikschool is trouwens, dat zij de school zijn die het snelste naar het wrak varen. Mocht je vanuit Townsville deze duik boeken, dan moet je nl. eerst 2 uur varen. Wij moesten 35 minuten varen. We zaten in een soort opblaasboot (superluxe), met twee motoren en vaarden met volgens mij 25 knopen, in ieder geval 50km/u naar het wrak. Af en toe maakten we echt van die sprongen, was wel gaaf. Daar aangekomen was de zee super rustig en dat was wel fijn ivm zeeziekte… Toen waren we aan de beurt. Wel spannend hoor! We moesten achterover van de boot het water in. We hadden trouwens ook een duikcomputer aan onze gear zitten. Daarop was te zien dat de watertemperatuur 28 graden was, not bad! Ons groepje bestond uit 6 duikers en 1 divemaster. Via een touw gingen we naar beneden. Op de bodem aangekomen, wilde de divemaster eerst even een oefening doen. Dit om te zien of de druk op je hoofd je geen rare dingen liet doen! Supergoed hoor… Op een bordje met de nummers 1 t/m 12 door elkaar moest je de cijfers aanwijzen en daarna telkens je neus aanwijzen. Als je de test niet zou doorstaan, zou je direct weer naar boven moeten. Gelukkig was iedereen geslaagd. Het zicht was goed en er was een kleine stroming. We begonnen aan de achterzijde van de boot. We kwamen al vrij snel bij een ruimte waar twee toiletpotten zichtbaar waren, erg vreemd. Aangezien de boot er al bijna 100 jaar ligt, was er van de boot zelf niet echt veel te zien, ik had meer verwacht. Hij was erg begroeid met koralen, planten enz. Maar het was echt super hoor, daar mag ik verder niks van zeggen. We hebben zoveel vissen gezien in alle soorten en maten, ook zeeslangen (en gevoeld), een grote schildpad, hele grote vissen. Een hele mooie duik, in totaal 41 minuten met een max. diepte van 27.5 meter. Het was makkelijk om de boot weer op te komen. Dit hadden we weleens anders meegemaakt… Op de boot wisselden we onze ervaringen uit en rustten een uurtje uit. De snacks kwamen tevoorschijn, lekker vers fruit, allerlei cake’s, kaas, worst, koekjes. Ik was door het schommelen op de boot alleen een beetje misselijk geworden, dus veel kon ik niet eten. De enige remedie hiertegen was om weer te gaan duiken. Ik vond het dan ook niet erg om weer te gaan! Dit keer zouden we iets minder diep gaan. De stroming bleek dit keer een stuk forser te zijn. Hierdoor was het zicht helaas iets minder. Al snel zagen we een supergrote Stingray (rog), wederom de schildpad, slangen, zeekomkommer en superveel vissen waarvan we de namen niet weten. Dit keer gingen we helemaal naar de voorzijde van de boot. Er werden foto’s gemaakt die we ook gekocht hebben. Dit was een hele mooie ervaring. Hierna zijn we teruggegaan naar de duikschool, waar we vragen moesten beantwoorden in verband met onze speciality cursussen wrakduiken en diepteduiken om ons advanced op den duur te kunnen halen. We mochten het boek erbij houden, dat was wel prettig, want het was in het engels. Hierna stond de BBQ klaar, heerlijk, dat ging er wel in! We hadden trouwens een gevarieerd gezelschap op de boot (ik was naast een van de divemasters de enige vrouw). Een jongen uit Zwitserland, Engeland, Frankrijk, Zuid Australië (echter hij woont nu op de Whitsunday Eilanden) en Duitsers.
Na deze superervaring sprongen we ons busje weer in en gingen op weg richting Arlie Beach. Uiteindelijk zijn we gestopt in Bowen, ongeveer drie kwartier voor Arlie Beach, want we hebben geen zin om ’s avonds te rijden. Dat is ook erg gevaarlijk. We zitten nu op deze camping: Coral coast Beachfront Holiday Park in Bowen. Heerlijk zeebriesje, eindelijk een avondje zonder te zweten (haha). Morgen een klein stukje rijden naar Arlie Beach en dan gaan we zondag a.s. cruisen rondom de Whitsundays… |
|
Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:07 |
|
Koala Time |
|
|
|
Geschreven door Hans Stupers
|
|
woensdag, 17 december 2008 08:55 |
KOALA TIME!
Momenteel zitten we op het eerste eiland van onze reis, Magnetic Island. Maar eerst zullen we een update geven van de laatste twee dagen.
Gisterochtend hebben we relaxed bij het zwembad van onze camping. De camping lijkt bijna op een resort, zo mooi. Daarna waren we van plan om langs het strand naar het centrum van Mission Beach te lopen (wij zaten in South Mission Beach), maar bij de receptie vertelde de vriendelijke mevrouw dat het niet mogelijk was om langs het strand te lopen, omdat het vloed was. Dan blijft er nl. geen strand over! Alleen maar mangrovebossen… Toen hebben we onze Toyota maar genomen. In Mission Beach hebben we natuurlijk weer een walking trail gedaan naar een lookout point. Het was de minste wandeling tot nu toe. Maar Linda had nog een andere mooie wandelroute gezien, dus toen zijn we weer teruggereden naar South Mission Beach. Onderweg nog wat inkopen gedaan bij de plaatselijke supermarkt Woolworth. Aangekomen bij het begin van de Kennedy Walking Trail hebben we eerst gepicknicked. Daarna een supermooie wandeling gemaakt langs de kust en uiteindelijk kwamen we uit op een verlaten stuk strand. Voor het strand een paar eilandjes, heel mooi! Na de nodige foto’s zijn we weer teruggereden naar de camping en toen hebben we een plons genomen in het zwembad. We hebben tot nu toe nog steeds niet in zee gezwommen. Dat kan alleen op plaatsen waar ze stinger nets hebben (zodat er geen kwallen kunnen zitten). Maar zo erg is dat niet, want de zee is net soep, echt zo warm hebben we de zee nog nooit gevoeld. ’s Avonds een pizzaatje genomen op de camping, helaas Lucas, de eettentjes heb ik hier nog niet ontdekt…
Vandaag vertrokken we rond 08.00 uur naar de volgende bestemming: Magnetic Island. We waren aan het twijfelen of we in Townsville (vaste land) of op het eiland zelf zouden overnachten. Maar onderweg viel de beslissing. We belden namelijk met onze Australische simkaart naar www.yongoladive.com.au om te informeren of we morgen via hun kunnen duiken naar ’s werelds gaafste duiklocatie, het wrak Yongola. Morgen zat al vol, en achteraf eigenlijk niet erg, want anders hadden we Magnetic Island in een halve dag moeten doen en hier is genoeg te zien/doen/wandelen. Dus teruggebeld en gevraagd of vrijdag mogelijk was en dat kon! We hadden zoiets van, dit mogen we niet overslaan! Je kan er als open water diver wel naar duiken, maar je moet dan bij hun de deep dive doen (dit is een speciality voor de advanced Open Water). Verder kun je bij hun ook de wreck dive speciality doen. Uiteraard doen we beide, want dan hebben we al 2 van de 5 specialities binnen voor ons Advanced. De rest willen we halen op een cruise van 3 dagen langs de Whitsunday eilanden (oh, wat naar!).
Het voordeel van deze duikschool (Yongola) is dat je met maximaal 12 personen bent, dat vinden wij erg fijn, omdat we er niet van houden het water ingeduwd te worden en men zo snel mogelijk geld wil verdienen. Nu is alles persoonlijker. Morgenmiddag moeten we even bellen of de trip doorgaat (we gaan dus 2 duiken doen), want het weer kan altijd roet in het eten gooien.
Nou, dat het hier slecht weer kan zijn, hebben we vandaag weer gemerkt. We hebben een flinke regenbui over ons heen gekregen tijdens de rit van ongeveer 250 km van Mission Beach naar Magnetic Island. Omdat we toch aan het rijden waren, was dit helemaal niet erg. We namen de ferry om 12.35 uur naar Magnetic en zijn nu op het Bungalow Bay Koala Resort. Deze camping is de minste tot nu toe (nog steeds prima hoor), alleen het stikt hier van de grote insecten en deze hebben me net heel gemeen in mijn enkel gestoken! De steek doet zo zeer en mijn enkel is erg dik geworden, dus ik heb me bij de receptie maar even laten behandelen. Ze hebben er spray op gespoten, zit nu in het drukverband tegen de zwelling en een icepack erop. Hopelijk gaat de jeuk/pijn snel weg…Maar ja, niets te klagen, wij zitten hier in ons zomerkloffie en jullie…
Vanmiddag hebben we de Fort Walking Trail gedaan, deze begon bij de afslag naar Radical Bay. Onderweg naar een Fort uit WOII op de berg zou je koala’s kunnen spotten. Wij natuurlijk goed kijken in de bomen… Na een paar honderd meter spotten we er 1! Superleuk man, het bleek een blinde koala te zijn die er met haar babytje in de boom zat, de baby aan de moeder vast geklampt! We konden er goed bijkomen om foto’s te maken, dus die zullen jullie nog wel tegenkomen op de site!
Verder naar boven gelopen en toen we uiteindelijk bij het Fort uitkwamen hadden we een schitterend, haast 360 graden uitzicht over Magnetic Island. Op de weg terug kwamen we een chinees meisje tegen die vertelde net twee koala’s in een boom gespot te hebben en ze wees ons de weg, erg aardig. Superleuk, zaten er weer twee in een boom, lekker te chillen!
Hierna kwamen we wederom bij de moeder met baby, ze waren kennelijk gaan verzitten, dus weer een fotoshoot! Na bijna twee uur gewandeld te hebben namen we een verkoelende duik in het zwembad op onze camping. Hier zitten we nu dit reisverslag te typen. Hebben net heerlijk gegeten. Linda een indiaanse curry met beef en Hans een kippenborstje met zoete aardappelen en wat groenten. We zijn ons nu aan het oriënteren op de trips die we willen maken naar de Whitsunday eilanden en Fraser Island. Er werd ons verteld dat het toch beter is om van tevoren wat vast te leggen, dus we moeten even kijken hoe het uitkomt met de planning. Het zou kunnen dat we rond/met kerst bij Fraser Island zijn (daar willen we 2 dagen toeren en in ingerichte tenten verblijven, maar we weten niet of dat mogelijk is met kerst. Morgenvroeg gaan we daar maar even voor bellen… |
|
Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:07 |
|
Table lands |
|
|
|
Geschreven door Hans Stupers
|
|
maandag, 15 december 2008 00:00 |
Maandag 15 december 2008
We hebben vannacht ontdekt dat het hier ook erg nat kan zijn! Het is dan ook niet voor niks wet season. Gisteravond onweerde het al ver weg in de bergen. Toen we vannacht wakker werden van het gekletter van de regen hebben we snel de raampjes en de deur van onze camper dicht gedaan. We waren vroeg wakker en waren eigenlijk van plan om nog een walking trail te lopen in het Mossman George NP, alleen om 08.00 uur regende het nog… Dus hebben we wat kleine boodschappen gedaan en doorgereden naar de Atherton Tablelands. We reden slinger de slanger door de bergen en boven ons kwam het met bakken uit de hemel! Eerst dachten we dat onze ruitenwissers kapot waren, maar deze zaten gelukkig alleen maar los, anders hadden we echt niet kunnen rijden. Wet is hier ook echt wet! Wel mooi dat er kleine watervalletjes her en der ontstonden.
Onze eerste stop (behalve wat fotostops) was bij de Australian Coffee Company vlakbij het plaatsje Mareeba. Hier zitten heel veel coffeefarms. Ook heb je hier veel theeplantages… Bij de Coffee Company hebben we heerlijk op het terras gezeten met uitzicht op de Tablelands, schitterende omgeving. Onderweg kwamen we trouwens heeeel veel termietenheuvels tegen in alle soorten en maten.
We vervolgden onze weg richting Atherton, via Yungaburra naar de Cathedral Fig. Dit is een boom met een omtrek van 43 meter en ongeveer 12 verdiepingen hoog (net een flatgebouw). Ze schatten dat deze boom ongeveer 500 jaar oud is en er leven heel veel dieren in. Indrukwekkend om te zien, zo’n boom in een stuk regenwoud. We maakten een lunchstop bij het Lake Barrine, een kratermeer, erg mooi.
Vervolgens reden we verder naar de Malanda Falls, de Millaa Millaa falls (erg mooi, je kun er ook zwemmen) en de Tchupala en Wallichter falls. Deze laatste twee falls waren iets minder goed aangegeven, reden we bijna voorbij…Hier liepen mooie wandelroutes naartoe en we denken dat niet veel mensen deze watervallen bezoeken.
Hierna reden we door tot in Mission Beach, waar we voor twee nachten op een supermooie camping verblijven, Cucumber Coconut Beach. Deze camping is aan het strand, heeft een mooi zwembad en allerlei faciliteiten. We hoeven eigenlijk niet meer te vertellen dat alles superschoon en netjes is, that’s Aussi. We gaan zo een drankje doen bij onze achterburen, een stel uit Brabant met twee kids. |
|
Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:07 |
|
|
