Exploringtheworld.info

Brazilie
Reisorganisatie: Summum
Periode: november 2005 / december 2005

Dag 1 Hier ons eerste reisverslag vanuit Rio de Janeiro. Onze vlucht viel mee, alleen zijn we vanuit Amsterdam via Parijs en Sao Paulo naar Rio gevlogen. In Sao Paulo moesten we nog zeker twee en een half uur wachten, dus dat was een beetje zonde van de reistijd. Maar uiteindelijk kwamen we vrijdag rond 11.00 u Braziliaanse tijd aan in Rio. Nog even door de immigratie. Onze tassen kwamen als een van de eerste op de bagageband, dus dat viel mee, onze tassen zijn zonder omkijken van het ene in het andere vliegtuig geplaatst! In Rio werden we opgewacht door Michel Swanborn, onze reisleider, van ongeveer 33 jaar en hij woont al 5 jaar in Rio. Leuke gast. Onze groep bestaat uit 17 personen, heel gevarieerd, waaronder ook vier belgen, allemaal harstikke aardig. Vanuit de luchthaven zijn we meteen sightseeing Rio gaan doen, want onze hotelkamers waren nog niet klaar. En je moet natuurlijk in een hele korte tijd veel proberen te zien. We reden meteen vanuit de luchthaven langs een aantal sloppenwijken en we reden ook voorbij een voetbalveldje waar Ronaldo groot geworden is. Michiel stelde voor om eerst een bezoek te brengen ah Christusbeeld, maar eerst zijn we in een Braziliaans kilorestaurant gaan luchen. 100 gram eten voor 1,79 real, het eten reken je namelijk af per gewicht dat je op je bord hebt! Hans had 320 gram, Linda 340 gram. Echt super lekker gegeten, niet normaal, je kunt opscheppen wat je wil en het vlees hangt aan spiezen te grillen en je kunt aanwijzen waar je wat van wil hebben. Het vlees was lekker mals, lekker fruit, ze hadden gewoon alles en het zag er echt top uit! Ook echt iets voor jullie! Uiteindelijk onze buikjes rond gegeten en gedronken voor 3,50 Euro pp!!! Daarna naar het Christusbeeld gegaan. Via een treintje naar boven, de tocht alleen al was erg mooi, nl. door het bos. Rio heeft nl. heel veel bos, ondanks dat het een wereldstad is. Bovenaan bij het Christusbeeld was het uitzicht geweldig, supermooi om Rio vanaf zoñ hoogte te zien. Je moet je voorstellen, een rots van 400 meter en er bovenop een kei groot stenen beeld: voorstellende Christus. Onvoorstelbaar dat zo´n groot beeld op zo´n berg kan staan. Daarna met het treintje terug naar beneden en met de bus doorgereden naar de botanische tuinen. Entree kregen we cadeau van Summum. We hadden ruim een uur de tijd om te wandelen in de tuinen, het was er prachtig! Hele mooie palmbomen, tropische bomen, planten, orchideeen, bamboe, een meer, Monkey river, we hebben een grote vogelspin en ook een stuk of 20 aapjes gezien in het bos. Die leven daar in het wild en als het rustig is, kun je ze zien. Het was echt super, ze waren met zijn allen aan het spelen en van de ene tak op de andere aan het springen! We konden superdichtbij komen. Eentje was telkens aan het koppeltje duiken aan een tak. We hebben veel foto´s gemaakt en de apen gefilmd. Verder nog een mooie waterval gezien, kortom echt de moeite waard. Daarna via de stranden van Lapa, Ipanema en Copacabana naar ons hotel gereden: het Savoy hotel. Zit in zijstraat van het Copacabana strand. Op de stranden was het redelijk druk met mensen die allemaal aan het sporten en zonnebaden waren. In Brazilie is beachvolleybal de tweede sport, naast voetbal. Verder werd er gegolfsurft. Om 19.00 uur kregen we in de lobby van het hotel wat info over de reis en daarna hebben we op een terras van de copacabana gegeten met de hele groep. Het was weer top! Hier in Rio is wel veel criminaliteit, maar daar moet je slim mee om gaan. Je kunt hier het beste eruit zien of er niks te halen bij je valt. Geen horloge om, verder geen tassen of rugzak mee over straat, geen kettingen, helemaal niks. We weten daarom soms niet hoe laat het is, en vragen dat aan anderen. Verder spreken ze hier bijna geen engels, echt vreemd, dus als je iets wil vragen, is het echt handen en voetenwerk, ook apart.

Dag 2 Op zaterdag om 08.30 uur vertrokken met de bus naar het suikerbrood. Naast het Christusbeeld is dit de tweede topattractie. Weer superuitzicht boven Rio. Om 09.00 uur was het al 30 graden, echt superwarm en ik (Linda) moest er echt aan wennen. Daarna zijn we via een 14 km lange brug naar een ander eiland gegaan, Niteroi en daar zijn we in een museum van moderne kunst geweest, die kunstenaar ... Niemeier ontworpen had. Hij heeft hier veel gebouwen ontworpen. De voorstelling zelf vonden we niks aan. Daarna doorgereden naar het voetbalstadion Maracanas. Ook niet echt spectaculair, ze waren er aan het verbouwen en zo groot en imposant vonden we het niet. Denken dat Barcelona voetbalstadion veel meer aangekleed is etc. Daarna naar een Sambastraat gereden: aan beide kanten van de weg heb je tribunes waar het carnaval in 5 dagen tijd doorheen gaat. Zie je ook op tv enzo. Leuk om gezien te hebben. Daarna de wijk ingereden en naar een kathedraal geweest, ook ontworpen door Niemeier, was mooi. Daarna nog met een deel van de groep 1 uur door Rio gewandeld en rond 17.00 uur waren we terug bij ons hotel. Om 19.00 uur hadden we weer afgesproken in de lobby om met de groep te gaan eten. Dit keer niet bij een kilorestaurant, maar een restaurant waar je onbeperkt kan eten. De obers komen met hele grote spiezen bij je aan tafel en als je wil snijden ze dan stukken af die ze op je bord laten vallen. Superlekker gegeten. Je moet er alleen voor opletten dat je je niet te snel voleet, want het beste vlees komt het laatst... Was echt super! Daarna wilde ik (Linda) een bezoek brengen aan een Sambaschool, alleen helaas voldeed dat niet helemaal aan mijn verwachtingen. We gingen er met zijn drieen heen met een taxi en de school was naast een sloppenwijk. We mochten daar van Michiel absoluut niet gaan wandelen, meteen naar binnen. Kennelijk bestond de school een aantal jaar, want er was een feest met een band en de trommelaars gingen pas om 00.30 uur spelen. Een liedje en daarna weer een spreker, die de hele avond al aan het lullen was, dat was dus erg jammer. Maar wel leuk om zo´n feest mee te maken en al die mensen te zien dansen. Echt heel diverse mensen, jong oud, zwart wit, maakt allemaal niet uit! Na het eerste nummer zijn we weer gegaan, omdat we deze ochtend ook nog naar het Copacabana strand wilden, maar het is een beetje bewolkt. Toch gaan we dadelijk even kijken. De taxirit was ook een belevenis op zich, we kwamen meteen in een file en dat kwam omdat er op een weg vier ongelukken geweest waren, omdat het kort geregend had. En op de terugweg was de politie aan het controleren en die stonden met kei grote wapens heel indringend in de taxi te kijken, maar gelukkig mochten we doorrijden. Taxichauffeur reed ook erg hard enzo met de benzinemeter in reserve etc. Weer een hele belevenis!

Dag 3 Gaan dus zo naar het strand en om 11.30 u gaan we met de bus naar het stadje Parati, zon 5.5 u rijden. Mooie tussenstop gemaakt en foto´s gemaakt en rond half 6 aangekomen in ons Pousada in Parati, gisteren nog getennist met Hans en daarna met de bus naar het dorpje. Dorpje valt onder de bescherming van de Unesco, heel leuk, klein, maar tien straatjes ofzo. Heerlijk gegeten in Cafe Parati, daarna op tijd gaan slapen, want telkens reizen is toch wel vermoeiend.

Dag 4 Vanochtend heerlijk ontbeten, wat kunnen die Brazilianen koken enz. Alles hier is ook superschoon, hadden we niet verwacht. Echt genieten hier. Vanochtend was de mogelijkheid om Parati weer in te gaan, maar dat hadden we wel gezien. Daarom bij ons Pousada gebleven, waar we heerlijk gezwommen en gezond hebben. Om 13.30 uur, over 5 minuten gaan we met de bus naar Sao Paulo, voor onze avondvlucht naar Foz de Iguazu, de grote watervallen. We hebben dus al mooi een kleurtje gekregen en kunnen er weer helemaal tegenaan, want de komende dagen zullen vermoeiend worden volgens onze reisleider Michiel. De groep is gezellig, we vermaken ons hier uitstekend. Het weer is super, mooie strakblauwe lucht en zo´n 30 graden, niet normaal he, voor november!

Dag 4/5 We hadden maandag een avondvlucht, met tussenlanding en rond middernacht kwamen we aan in Foz de Iguazu, de wereldberoemde watervallen. De volgende ochtend om 08.30 uur op pad gegaan. Eerst een heel mooi vogelpark bezocht, met papagaaien, toekans en allerlei andere beesten. Je kon zelf ook door hele grote kooien lopen, midden tussen de papegaaien en toekans, pauw etc. Heeeeeel mooi! Daarna naar de Braziliaanse kant van de watervallen gereden (5 min) . Eerst hebben we een kleine safari gedaan door het oerwoud/jungle in een grote jeep (kunnen wel 20 mensen in). De jeeps daar rijden op stroom (om zo min mogelijk te vervuilen). Veel autos hier (20 %) rijden overigens op alcohol (uit het suikerriet, dat Brazilie rijk is). Uitlaatgassen stinken, maar wel beter voor milieu! Jungletocht was leuk, ook nog een stukje gewandeld en toen kwamen we uit bij de Ignazu river, waar we met zijn allen in een grote rubberboot stapten met 400 PK!!! aan motoren. Maar dat was wel nodig, omdat we richting de watervallen vaarden, waar we zelfs 3x onderdoor gingen!!! Dat was dus zeiknat worden, maar echt voor herhaling vatbaar! Was echt kicken, iedereen kei hard lachen. Voordat we dat deden, trokken we met zijn allen onze kleren uit (badkleding hadden we al aan) en die konden we gewoon op het vlot laten liggen, met ons geld etc! Echt niet normaal dat dat kan. Voor onze cameras kregen we plastic tasjes. We zouden zo weer gaan! Het water was echt een welkome verkoeling, echt superkoud was het nog niet eens. Bij elkaar gaat er 19 miljoen liter water per seconde naar beneden!!! Echt mega om te zien!!! Moet je gewoon zelf gezien hebben. Daarna gelunched en een trail gelopen (ong. 1.5 uur) langs de watervallen. Prima wandelpad, voor iedereen te doen. Hebben wel 150 fotos gemaakt en soms kwam je zo dichtbij dat je helemaal nat werd door de nevel, maar dat was wel nodig, want heel vochtig en warm. Eigenlijk niet te beschrijven met woorden zo mooi. s avonds weer gegeten in een vleesrestaurant (onbeperkt, waarbij ze met vleesspiezen aan tafel komen, dit keer niet zo lekker als in Rio, maar wel oke hoor).

Dag 6 Woensdagochtend naar de Argentijnse kant van de watervallen geweest. Watervallen liggen nl. tussen Brazilie en Argentinie in. Daar zijn Hans en ik eerst verkeerd gelopen en hebben 7 km omgelopen. We waren nl. een pad ingeslagen (trail) van ruim 3,3 km en aan het eind kwamen we bij een waterval uit. We dachten toen, oke, nu gaan we naar de echte, maar we kwamen bedrogen uit en moesten toen weer 3,3 km terug. Echt midden in de jungle, en in het begin was het best een beetje eng, want wij liepen daar in the middle of nowhere, en hoorden telkens allerlei geluiden en hoorden opzij van ons ook wel dingen ritselen in het bos. Maar gelukkig zijn we er nog ;-) We hebben een aantal leguanen, reuzenmieren, vogels en mooie gele harige rups en tienduizenden vlinders gezien. Heel mooi. Daarna hadden we het goede pad gevonden en hebben de upper en lower trail gelopen. Was ook heel goed te doen, zijn gewoon aangelegde paden rondom de watervallen. Moeten zeggen dat de Braziliaanse kant het mooist is, maar dit was ook weer geweldig hoor. Om 15.45 uur hadden we bij de ingang van het park afgesproken, snel terug naar ons hotel, tassen opgehaald, 5 min naar vliegveld gereden (heel dichtbij) en om 18.05 u zou onze volgende vlucht alweer zijn. Werd uiteindelijk 18.30 uur, maar dat gaat allemaal heel vlotjes, valt allemaal reuze mee. Via tussenlanding uiteindelijk uitgekomen in Sao Paulo, waar we om ong. 22.00 uur aankwamen in ons stadshotel. Hele grote mooie ruime kamer en meteen onder de douche gesprongen, want we plakten aan alle kanten. Daarna in bed gedoken, want vanochtend moesten we om 06.00 u opstaan, omdat we om 07.00 u vertrokken met de bus naar het vliegveld van Sao Paulo, waar we nu zijn. Om 09.00 u vertrekt onze vlucht naar de Pantanal, waar we op een boerderij gaan verblijven, midden in de jungle. Op de boerderij (die nog in werking is) hebben ze oa. paarden, waarmee we gaan rijden, lijkt ons harstikke leuk!

Dag 7 De afgelopen dagen zijn we in de Pantanal geweest. We hebben daar verbleven op een boerderij in the middle of nowhere. Echt heel leuk en lekker rustig. We kwamen s middags aan, waarna we met de helft van de groep zijn gaan paardrijden. Was echt heel leuk om te doen, door het bos, waarbij soms takken moesten worden weggekapt om de route vrij te maken en door het hoge gras. O.a een hert gezien, diverse papegaaien, waaronder de grootste papegaai ter wereld, die met uitsterven bedreigd wordt. Ook de grootste ooievaar en knaagdier ter wereld in het wild gezien. En honderden verschillende volgens, niet normaal! Na anderhalf uur kreeg ik flink last van mijn kont, dus na 2,5 uur paardgereden te hebben waren mijn billen beurs! Maar... dat had ik er wel voor over, was superleuk. Ik had trouwens een lekker pittig paard, ook in draf gereden, goed vasthouden... s Avonds wilden we nog met de groep een wandeling maken in het donker, maar toen begon het te hozen. Dus hebben we binnen doorgebracht, waar een engelse gids gitaar begon te spelen en wij allemaal meezingen, was harstikke leuk!

Dag 8 De volgende ochtend om 05.30 uur opgestaan, want om 05.45 uur gingen we wandelen en vogels spotten. Weer superveel gezien, ook kaaimannen (kleine krokodillen). Moet even onderbreken, want we moeten weer gaan boarden. Gaan voor de 12e keer de lucht in. Veel vluchten zijn nl. met tussenlanding, maar nu gaan we rechtstreeks naar het Amazonegebied (Manaus), waar het gemiddeld 28 graden is! We slapen twee nachten in een hotel en een nacht op een priveboot in een hangmat. Zal ons benieuwen hoe ons dat bevalt. Eerst gaan we vanmiddag bij aankomst met zijn allen naar een strand bij de rivier. Dat is wel nodig, want het is echt een actieve vakantie, we zijn continu bezig. Elke dag vroeg opstaan.

Dag 9 De eerste dag kwamen we ´s middags aan in ons hotel. Snel onze korte broeken uit onze tassen getoverd, want gemiddeld is het hier 28 graden celsius. Niet te geloven, het zweet liep in stralen over onze rug. We zijn met zijn allen met onze touringcar naar het strand gegaan. Jaja, we zitten dan wel in het Amazonegebied, dus niet aan de kust, maar de Rio Negro rivier is zo breed dat er her en der stranden zijn. Het was heerlijk, alleen het water was net soep. Je koelde er dus echt niet van af, terwijl er hier gewoon tankers over de rivier kunnen varen, dus hij is diep genoeg! We werden trouwens best wel bekeken op het strand, omdat wij een van de weinige toeristen hier waren. Ze bekijken je dan echt van top tot teen en vooral toen Hans en ik onze beachbalplanken tevoorschijn haalden. Tot een uur of 6 op het strand gelegen en nog een lekker ijsje gegeten bij de Glacial, 100 % natuurlijk ijs, en daarna moesten we naar de shopping mall. Samen met het Belgisch stel een taxi gepakt, gaat allemaal prima hier. Ja, we moesten gaan shoppen, want Linda had de primeur met de klapschoen. Hoezo zullen jullie denken, nou ik had van die hoge wandelschoenen, kei fijn, maar die had ik al ruim 6 jaar in de kast liggen, nadat ik er een vakantie gebruik van gemaakt had en de zolen waren helemaal uitgedroogd en aan het verpulveren. Dat gebeurde toen we in de Pantanal waren. Balen joh, want in de Amazone hier, had ik ze ook nodig, vanwege een pittige wandeling met klimmen en dalen in het oerwoud. Bijna mijn hele zool was losgeraakt, vandaar klapschoen. Een knecht van de boer waar we verbleven in de Pantanal had voor nood mijn zool weer aan mijn schoen gelijmd en daardoor heb ik de Pantanal kunnen overleven, maar daarna moest ik helaas afscheid van mijn fijne schoenen nemen. Verder had ik alleen nog maar die lage (nep)Diesel schoenen uit Turkije bij me. Dus wij hier naar dat shopping centre (beetje vergelijkbaar met Amerika). Was echt super druk, veel bruine mensen en ook daar werd je veel bekeken. Maar uiteindelijk kunnen slagen, en daar was het om te doen. Hans heeft nog een paar mooie havianas gekocht (teenslippers) voor heel weinig. Het is hier best goedkoop. ´s Avonds nog lekker gegeten en daarna op tijd naar bed, want het is allemaal best vermoeiend.

Dag 10 De volgende dag rond 7.00 u opgestaan, gedouched, want dat konden we de twee daarop volgende dagen niet. Ontbeten in hotel central Manaus en vervolgens met de bus naar de boot gevaren, waarop we de komende twee dagen konden verblijven. Bij de boot was een soort markt, met vlees, vis en groente en fruit en daar konden we eerst 45 min rondlopen en foto´s maken. Dat is het grote verschil met de Cuba reis die we eerder gemaakt hebben, hier krijgen we veel meer de tijd om iets op je gemak te bekijken, errug leuk. Daarna de boot op, best groot, die we voor onze groep alleen hadden. Met de reisleider erbij zijn we dus met 18 personen. Stuk gevaren, gezond en daarna aangelegd op een eilandje, Terra Nova, waar we van een van de bewoners ( een klein jochie) een rondleiding kregen door de jungle en wat vogels, insekten en de grootste waterlelies ter wereld zagen). Daarna daar gelunched, was lekker. Ook nog een souvenier gekocht en daarna weer verder met de boot. We kwamen trouwens ook nog op het punt waar de Rio Negro rivier en de Rio Solimoes samen kwamen. De ene rivier is zwart kleurig en de andere zandkleurig en beiden hebben andere temperaturen, andere zuurgraad en andere snelheid. Daardoor zie je de scheidingslijn van beide rivieren heel goed, echt maf, ze mixen niet. Na een klein stukje varen lagen er drie gemotoriseerde kano´s op ons te wachten, waarin we overstapten. Met de kano´s vaarden we verder het Amazonegebied in, waar we ook weer vogels, kleine huisjes/nederzettingen zagen en gevist hebben. Maar de vangst was dit keer een stuk minder als in de Pantanal. Rond 6 uur ´s avonds vaarden we weer terug. We moesten even wachten tot het donker werd, want er ging een bootjongen voorop met een grote zaklantaarn, want we gingen kaaimannen spotten. Inderdaad had onze bootjongen die de kapitein middels lichtsignalen de goede kant op begeleidde een kaaiman kunnen vangen met blote handen. Die van ons was ongeveer een meter. Was niet meer heel spectaculair, omdat we er in de Pantanal ook gezien hadden, maar deze konden we wel van heel dichtbij bekijken. Daarna in het pikkedonker teruggevaren naar onze boot, waar we gingen dineren. Daarna nog een lekkere caprihina gedronken (Linda) en na weer wat gevaren te hebben, legden we aan bij een strandje. Was toen tegen 21.00 uur. Pikkedonker. Een aantal van ons ging zwemmen en dat was ook weer een hele leuke ervaring, zo in het donker, rondom de boot zwemmen. Gelukkig zaten er geen piranhas, want die hebben echt hele scherpe tanden... Was heerlijk, want je zweette je overdag kapot. Daarna nog wat gekletst en daarna de hangmatten opgezocht. Was echt heel leuk om zo met de hele groep op het bovendek in de hangmatten te slapen. Je kon er het beste schuin in gaan liggen, want dan lag je rug het rechtst. Best redelijk kunnen slapen.

Dag 11 de volgende dag na een klein stukje varen met een lokale bewoner een ander deel van het Amazonebos/oerwoud in gegaan, waar we een pittige wandeling van 2.5 uur gemaakt hebben. Het bos was zo dicht, dat je maar een zicht van max. 50 meter had. O.a vogelspin, hoop (medicinale) planten en diverse bomen, waaruit je sappen kunt halen gezien. Was een mooie ervaring. En errug heet (iedereen was zeiknat). Daarna weer teruggelopen naar de boot voor de lunch en rond 16.30 uur kwamen we weer aan wal na een hevige regenbui. Verder hebben we nog wat rondgewandeld in Manaus.

Dag 12 vanochtend nog een bezoek gebracht aan het beroemde Theater de Amazone en aan de Mercado Municipan (markt) en om 12.15 uur gaan we vertrekken naar het vliegveld, waarna we via Sao Paulo naar Recife vliegen. Daar pakken we de bus naar Olinda, waar we drie dagen gaan verblijven. Het is nog steeds harstikke leuk hier, alles is heel goed geregeld, hoeven nooit te wachten op onze bus enzo, die staat er steeds al als we van het vliegveld komen, binnenlandse vluchten vallen harstikke mee, hoeft maar een uurtje van tevoren er te zijn en de koffers zijn er vaak binnen het kwartier, kan Schiphol nog wat van leren!

Dag 13 Heel leuk schattig dorpje met hele lieve mensen. Het is een klein kunstenaarsdorpje met heel veel galerieen en exposities, souveniertjes etc. Heel leuk om rond te lopen over de kaseien, hele oude kerkjes, alles gebouwd tegen een heuvel, dus schitterend uitzicht. De twee avonden dat we er verbleven hebben we gegeten in het restaurant Kwetu (in Zwahili betekent het bij ons). Het restaurant is eigendom van een gepensioneerde Belgische madame, Sabena stuwades, heel aardig, kwam zelfs bij ons aan tafel uitleg geven over de kaart en een praatje maken en de tweede avond gingen we er met een ander stel eten en werden we meteen begroet met kussen. Heel lekker gegeten, a la carte. Verder hebben ze hier in Brazilie heerlijk ijs, heerlijk suco de limao (limoensap) en salades die je zo kunt eten, want het is hier super proper. En fruit: ananas, meloen, zo zoet, kun je je gewoon niet voorstellen. Vlees en vis in overvloed, die Brazilianen hebben het wel voor elkaar, maar toch zijn er hele arme mensen, die bijna niks hebben.

Dag 14/15 De eerste volle dag Olinda zijn we met de hele groep met onze bus weggegaan naar ik meen het dorpje Iguarassu, met een weeshuis en het oudste overeind gebleven kerkje in brazilie uit 1535. Een van de weeskinderen gaf ons een rondleiding, ook in het kerkje en in een plaatselijk museum met wat kunst en oud overgebleven schilderijen van de omgeving van vroeger. Daarna nog naar een suikerrietfabriek geweest, die al gesloten was sinds enige jaren, maar waar je het proces van de suikerrietalcohol nog wel kun zien (machines stonden er nog etc). Ook hebben we het sap uit het suikerriet kunnen proeven (was heel zoet). Daarna doorgereden naar het eiland Itamaraca, waar een prachtig strand was, super! Bij het strand was ook Ford Orange (van de Nederlanders van vroeger) en een zeekoeienopvang. Heerlijk bijgekleurd aan het strand, maar de zee was helaas niet verkoelend, het was echt soep. Dat was het enige minpuntje, maar zo´n mooie omgeving dat we niets te klagen hebben hoor.

Dag 16 De dag erop met een deel van de groep een bezoek gebracht aan de stad Recife, waar we oa nog een kerk met wel 400 kilo bladgoud bezichtigd hebben, een jodenstraat (maar hij leek volgens ons op alle andere straatjes) het werkgebouw van de gouverneur met hele mooie glas in lood, en nog op de plaatselijke markt geweest. Kortom, we vermaken ons uitstekend.

Dag 17 Hier een berichtje uit Lencois, waar we vanmiddag na een lange busrit aangekomen zijn. Vanochtend zijn we nl. om 5.15 uur opgestaan, want om 06.00 u vertrokken we vanuit ons Pousada in Olinda naar het vliegveld van Recife voor een vlucht van ong. een uur naar Salvador. Vanuit Salvador zijn we vervolgens met twee busjes in ongeveer 6 uur naar Lencois, een klein dorpje in het binnenland gereden, 400 km, laatste stukje onverhard en dat was echt hobbel de bobbel. Wel mooi om ook een stuk binnenland te zien. Normaal is het hier heel droog, maar onlangs heeft het geregend, waardoor het hier erg groen is met allemaal cactussen. We zitten in een heel leuk dorpje, Lencois, een echt buitensportdorp, iederen leeft ´savonds op straat. We hebben net een pizzatje gegeten, ook wel weer eens lekker. Morgen gaan we weer een dag op pad, van alles wat: wandelen, zwemmen, bezichtigen, van alles. Het is super en we boffen ook zo met het weer, niet normaal, we hebben twee kleine buitjes gehad, maar dat was helemaal niet erg: eentje met het paardrijden in de Pantalal, maar dat was harstikke verfrissend, want we zweten hier wat af. Heerlijk! Morgen dus weer op pad, maar de dag erop gaat Linda in ieder geval een beetje relaxen. Helaas heeft ons Pousada dit keer geen zwembad, maar op ong 3km lopen is een waterval met een natuurlijke glijbaan, dus daar maar verkoeling zoeken. Hans gaat mogelijk een pittige wandeling maken, waarbij 2 km geklommen moet worden. Nog even over de groep: jongste ben ik (Linda, 26 jaar) en de oudste is 71. Harstikke leuk, iedereen doet mee en niemand staat er alleen voor. Onze reisleider Michiel is ook top, weet veel, verteld veel en helpt je daar waar hij kan. We hebben ook nog een hele grote grot bezocht, was heel breed en mooie stalagnieten en stalagtieten gezien. Op een gegeven moment deden de twee gidsen de lantaarns uit en hebben we ong. 2 min in het pikkedonker gezeten zonder geluid te maken, dan pas weet je wat pikkedonker is! Daarna verder doorgereden in het National Park Chapada Diamanta, waar we een binnenmeertje bezocht hebben, waar Linda gezwommen heeft en waar we gelunched hebben. Daarna doorgereden naar een van de vele tafelbergen, die we beklommen hebben. Bovenaan de berg hadden we een schitterend uitzicht over andere tafelbergen.

Dag 18/19 Hebben een hele leuke dag in Lencois gehad. We hebben nl. met 8 personen uit onze groep een supermooie wandeling gemaakt vanuit ons hotel. Michiel had van tevoren gezegd dat de wandeling 2,5 uur duurde, maar dat werd 3.5 uur. Zeker de moeite waard, veel geklommen (op rotsen enzo) watervallen en beekjes gezien en je kon zelfs zwemmen bij sommige watervallen. Hans heeft zelfs nog onder een waterval gestaan. Tijdens de wandeling kwamen we ook in een soort van labyrint, die de slaven vroeger gebruikten om te ontsnappen. Was heel erg mooi, tussen de rotsen door, waar ze ook zandsteen hebben in allerlei kleuren. In het dorp waren er vervolgens souveniers: flesjes gevuld met die zandsteen, maar dan zo gevuld met bv. een huisje etc, heel grappig, weten we ook waar het vandaan komt. Rond 13.30 uur gingen we lunchen in het dorp en om 14.30 u hadden we weer met onze gids afgesproken bij ons pousada, want bij de wandeling zat ook een tocht naar een grote glijbaanwaterval bij. De tocht heen was 3,6 km. Waterval was mooi om te zien, maar van de glijbaan zijn we niet geweest, want hier was het water in tegenstelling tot de andere watervallen ijskoud. Wel zijn een paar bikkels uit de groep van de waterval afgegleden. Rond 17.00 uur waren we terug en toen vonden we dat we wel genoeg gelopen hadden voor deze dag. Maar goed, nu we in Salvador zijn hebben we een afgetrainde kont gekregen voor het strand ;-)

Dag 20 Zo... het is nu dinsdag 6 december 2005 en we zijn vanmiddag rond 15.00 uur aangekomen in ons Pousada in Salvador de Bahia! Vanochtend waren we om 08.30 uur vertrokken vanuit Lencois, voor de 400 km terug naar Salvador. Onderweg nog twee stops gemaakt om de benen te strekken en wat te lunchen. Een deel van de weg was onverhard (15 km) dus dat was weer bumpy, maar de rest ging wel. Wel her en der kei grote gaten in de weg en onze chauffeur slingerde van de ene kant van de weg naar de andere om de gaten te ontwijken. Daarom moest iedereen de gordels aandoen. Maar we hadden een prima chauffeur hoor, we reden in twee busjes en de twee chauffeurs hadden wel al toen we vanuit het vliegveld van Salvador naar Lencois reden. Zij hebben samen met ons in Lencois doorgebracht. Over een kwartiertje (18.00 uur) vertrekken we met onze twee busjes en de hele groep naar het historisch centrum van Salvador (de wijk Pelhourinho), waar we gaan eten, rondlopen en de klapper voor Linda wordt het concert van Olodum, dat vanavond optreed! Kei gaaf, want tijdens haar Braziliaanse percussie workshops speelt ze ook een nummer van Olodum. Verder gaan we morgen een citytour doen door Salvador, waarbij we ook overdag oa. de bekende wijk Pelhourinho kunnen bezoeken. Donderdag heeft iedereen in Brazilie vrij, vanwege een bepaalde feestdag en dan gaan heel veel Brazilianen naar het strand, so do we, zodat we een goed beeld krijgen van het Braziliaanse strandleven. Verder is Linda van plan om een repenique (trommel te kopen) en Hans wil een nieuwe set beachballplanken kopen (frescoball, is anders, maar heel leuk). Vrijdag gaan we helaas Brazilie verlaten, maar gelukkig pas om 16.00 uur vertrekken uit ons Pousada, waardoor we tot die tijd nog kunnen shoppen in een grote shopping mall.

Dag 21 Het concert van de Braziliaanse percussieband OLODUM was supergaaf! Er hing een leuke relaxte sfeer en iedereen was aan het dansen, echt top! Woensdag inderdaad een citytour Salvador gedaan, waarbij we een stuk langs het strand naar een vuurtoren zijn gereden, van waaruit we een mooi uitzicht hadden. Ook nog naar een klein fort gegaan, ook weer met heel mooi uitzicht. Verder nog naar een wijk (naam komt nog) waar geen touristen komen en onze buschauffeur vandaan kwam. Daar in een ijssalon een overheerlijk ijsje gegeten. De ijsjes zijn hier errug lekker, smaak limao/ubu (of zoiets), heel lekker fris. Daarna nog even over een markt gelopen,maar dat was zo smerig (stank van vlees en vis) dat we het na 5 min wel gezien hadden. Vervolgens zijn we doorgereden naar de wijk Pelhourinho (vertaald: de schandpaal). Vroeger was deze wijk een grote achterbuurt/achterstandwijk, echter nadat de sambaband Olodum zich inspande, bloeide de wijk helemaal op. Heel leuk om er rond te lopen, is nu ook beschermd door de Unesco, waardoor sommige huizen en gebouwen helemaal opgeknapt zijn. ´s Avonds zijn we met Robin en Pierre naar de Aeroclub gegaan (winkelcentrum met wat barretjes en restaurants) waar we wat gegeten en gewinkeld hebben.

Dag 22 Op donderdag zijn we lekker naar het strand geweest. ´s Ochtends heeft Hans eerst nog met wat anderen gefietst in het park naast onze pousada, daar was nl. een mooi fietspad van 15 km. Het strand was heerlijk, lekkere hoge golven, veel golfsurfers en ook kitesurfers, want er stond een harde, maar goede wind. ´s Avonds was onze afscheidsavond, waarbij we naar een churasserie zijn gegaan. Dat is een restaurant waar je onbeperkt kunt eten, een soort buffet, waarbij de obers met grote vleesspiezen bij je aan tafel komen en je kunt zeggen waar je wat van wilt. Daarna nog wat gedronken bij een tent, ietjes verderop gelegen, waar Linda een caiperinha met aardbeien op had (ook een echte aanrader).

Dag 23 Vandaag (vrijdag) zijn we met Michiel op pad geweest voor een trommel (repenique) voor Linda in de wijk Pelhourinos. Nadat Michiel (top-reisleider) her en der wat navraag had gedaan kunnen slagen voor een trommel, die in elkaar gezet werd, waar we bijstonden, harstikke leuk. De man die dat deed had hem in bijna 5 minuten klaar, echt supersnel. Bij een andere zaak nog kunnen slagen voor stokken, draagtas en draagriem. Daarna nog onze laatste centen uitgegeven aan nog eens twee nieuwe tennisplanken (frescoball), hopelijk kunnen we ook hiermee een mooi record vestigen! Dadelijk om 16.00 uur gaan we vertrekken, nog lekker even opfrissen en dan terug naar ons koude kikkerland, brrrrr!

Dag 24 Het is inderdaad koud in Nederland, maar ondanks de super reis is het ook wel weer fijn om thuis te zijn . f