Exploringtheworld.info

New England, Amerika f
Reisorganisatie: Zelf georganiseerd
Periode: september 2007

DAG 1 Zo, we hebben al een dagje indrukken opgedaan. De vlucht was heel goed verlopen, we kwamen zelfs een half uur eerder aan, terwijl we een half uur later vertrokken waren, omdat we nog niet wegmochten van de verkeerstoren... Toen we aankwamen was Bill er nog niet, Hans ging daarop even bellen in een telefooncel en toen zag ik ineens Kate aan komen lopen... Bill moest op het laatste moment nog vliegen, een vliegtuig bijtanken boven Canada, dus Kate had donderdagavond nog snel haar baas gebeld om te vragen of ze toch een halve dag eerder naar huis mocht. Gelukkig deed haar baas niet moeilijk... Daarna zijn we meteen naar Bill en Kates appartement gereden, heel mooi ruim boven een ijszaak in het oude centrum van Burlington. Je hebt hier huizen (klein en groot) uit 1600-1700, echt heel mooi! Gisteren was het rond de 32 graden, dus wel een klap voor ons en we wisten niet hoe snel we onze korte broeken uit onze koffers moesten halen. Daarna zijn we een hapje gaan eten bij een pizzeria hier in de straat, iedereen nam een kleine pizza, dat was genoeg en lekker. Bill belde op een gegeven moment op dat hij bijna thuis was, dus hebben we op hem gewacht en daarna zijn we boodschappen gaan doen. Het was zeker 20 minuten rijden naar een grote supermarkt, voor hun heel normaal. Niet dat ze dan even voor de hele week ofzo halen, nee, alleen wat eten voor gisteravond, fajitas en wat drinken, bagels natuurlijk en creemcheese en voor Hans eieren, ham en bacon. Na samen gegeten te hebben, hebben we nog een kleine wandeling gemaakt naar de Delaware river en via een mooi straatje weer terug. Daarna waren we echt doodop en rond 21.00 uur hebben we ons bed opgemaakt in de woonkamer (een matras op de grond) en hebben we goed geslapen. De airco stond te loeien, maar dat hoor je dan niet als je zo moe bent...

DAG 2 Gisteren hebben we lekker relaxed gedaan. s Ochtends zijn we met Kate naar wat winkels geweest, sommigen zijn mega groot hier. Ik heb er nog een hele zachte trui gekocht. Verder mijn eerste starbucks gedronken, mhhh. Het is trouwens nog steeds erg warm hier, rond de 30 graden, dus op een gegeven moment hadden we genoeg van het winkelen, hele tijd de aico in en dan weer naar buiten, je krijgt er echt een klap van in je gezicht. We zijn dan ook allebei flink aan het snotteren, maar daar raken we wel gewend aan... s Middags hotdogs en een gebakken eitje op in Kates appartement en daarna nog over de braderie gelopen, maar ze waren al aan het afbreken, was ook veel oude rommel die verkocht werd, maar wel leuk, er is hier een groot samenhorigheidsgevoel vind ik. Ook nog een paar leuke fotos gemaakt van de omgeving hier. Nog bij vrienden van Bill binnen uitgenodigd hier in Burlington, wel raar hoor, allemaal handen schudden en ff wat gedronken, want ze hadden allerlei hapjes gemaakt ivm de braderie en buiten stond een coolbox met allerlei drinken. Dat drinken was erg aangenaam, want het zweet gutste inmiddels van onze rug omdat we een aardige wandeling aan het maken waren... s Avonds zijn we bij TGI Fridays gaan eten en konden Hans en ik onze babybackribs weer eten, mhh, wat zijn ze lekker! We hebben dus gisteren alvast bij TGI gegeten in plaats van op Hans zijn verjaardag, omdat we 11 sept naar Philadelphia gaan en daar geen TGI zit... Kate en Bill trakteerden ons, waarna wij hun weer trakteerden op twee potjes bowlen. Ik gooide meteen in de eerste worp een strike en won het potje, daarna won Hans een potje. Was leuk om te doen, bowling is ook best wel amerikaans. Daarna zijn we teruggereden en hebben we Bill en Kate kolonisten geleerd (we hadden de reisversie meegenomen). Ze vonden het allebei harstikke leuk en Bill won meteen! Ik denk dat we dat nog wel vaker gaan spelen...

DAG 3 Hier weer een berichtje uit Burlington. Oh, oh, wat hebben we toch geshopt afgelopen zondag... Hans heeft vier poloshirtjes en een trui van Tommy Hilfiger, Linda 2 polos, 3 blouses en een trui van Tommy, Hans nog drie blouses van Banana Republic, Linda 5 t-shirtjes, verder Linda nog een spijkerbroek en een spaghettishirtje bij the Gap, Hans 2 korte broeken daar, verder nog een heerlijke soort fleece-deken, maar dan nog lekkerder en dito sokken voor Linda, enfin, we zijn goed geslaagd. s ochtends waren we naar MC Guire base geweest, waar Bill werkt. Helaas hebben we hem daar niet getroffen na zijn werk, want zijn telefoon was kapot, dus hij kon onze telefoontjes niet horen, was wel jammer, want er stonden mooie vliegtuigen waar we graag fotos van hadden willen nemen. Bill kan er natuurlijk dichterbij komen dan Kate. Kate heeft ons rondgereden over de basis, dat is echt een groot dorp op zich, met een school, soort hotel/motel voor de vrouwen en kinderen, postoffice, gym, echt van alles wat je je maar kunt bedenken is er. We zijn met Kate ook nog naar de winkel op de basis geweest, daar hebben ze ook alles en extra voordelig, nl. taxfree. Linda heeft er nog een petje en t-shirt gekocht. Om een voorbeeld te geven, een Levis spijkerbroek kost in NL zeker 100 Euro, op de basis rond de 30-35 Euro... Na het winkelen in Franklins Mill mall zijn we opgehaald door Bill en Kate. We zijn toen naar het plaatsje gereden waar Bill en Sharon en hun dochter Andrea en haar man Sean wonen. Ze wonen bijna naast elkaar, er zit een huis tussen. Was harstikke leuk om hen weer te zien. Ook Mike en Joyce waren er, dus de hele familie was compleet! De cadeautjes uitgedeeld, ook voor de kinderen Joseph, Sean en Charlotte. Sean had vlees geBBQ-ed, waarna we allemaal gezellig gegeten hebben en een hoop gekletst. Bill en Sharon hebben een heel leuk schattig huis, 90 jaar oud en leuk ingericht, ook een mooie grote tuin in een bosrijke omgeving. Het huis van Sean en Andrea is het voormalige huis van de ouders van Sean, waar hij dus in is opgegroeid. Ook heel mooi ruim en een flinke tuin. Het was jammer dat we s avonds weer weg moesten, maar Bill en Sharon zien we nog, want na onze rondreis komen ze nog langs Kate en dan gaan we nog samen eten. Mike en Joyce zien we waarschijnlijk ook nog op een van onze laatste dagen, mogelijk de laatste dag, want zij wonen het dichtst bij het vliegveld en we willen hun huis ook nog zien.

DAG 4 Gisteren zijn we naar New York geweest. Vanuit Burlington hebben we de trein genomen voor 1.35 dollar per kaartje naar Trenton, ongeveer 25 minuten. Echt goedkoop he, vergeleken met NL, kunnen ze nog wat van leren... Vanuit Trenton hebben we vervolgens de intercity genomen naar New York (1 uur en 15 min). Voor mij was het natuurlijk niet meer zo speciaal als de eerste keer New York, maar de gebouwen waren nog steeds inmens hoog en groot... Vanuit Penn Station zijn we eerst richting Central Park gelopen en onderweg kwamen we zo goed als langs het International Centre of Photograpy. We hadden van tevoren een soort pop-out plattegrond gekocht in een boekwinkel, dus we hadden de plaatsen al omcirkeld die we wilden bezoeken. Het was echt kei jammer dat er het centre gesloten was vanwege het indelen van een nieuwe expositie. Wel was het winkeltje open, waar veel boeken te krijgen waren over fotografie en bekende fotografen. We hebben er nog een kaleidoscoopdingetje gekocht die je voor je lens kan houden, waardoor je kei leuke effect fotos kan maken, meteen uitgeprobeerd voordat we die kochten natuurlijk... Daarna een lange wandeling gemaakt naar Central Park. Lopend is natuurlijk leuker dan via de metro, want dan zie je veel meer... Via broadway en Times Square kwamen we in Central Park. Van tevoren hadden we bij een klein zaakje wat erg goed liep broodjes en wat drinken gekocht dat we natuurlijk opaten in Central Park. Wat is dat groot trouwens zeg, niet normaal... We hebben er een redelijke wandeling gemaakt, maar nog maar een klein stukje van gezien. Wat heel mooi was om te zien was de Bethesda fontein en terras. Je loopt erheen via een soort tunnel, waar ze soort mozaiek tegels tegen het plafond hebben, heel mooi. Via het central park zijn we langs het Metropolitan Museum of Art naar het Guggenheim Museum gelopen en je raadt het al... nee, het was niet gesloten, maar het stond in de steigers. Jammer, want architectonisch is het een mooi gebouw op te fotograferen. Gelukkig kwamen we wel op het idee om toch even de hal in te lopen en dat was maar goed ook, want als je naar boven kijkt zie je de hele mooie rondingen en een heel mooi plafond. Hele mooie fotos van gemaakt. Hierna waren we toch wel erg moe van al het lopen en hebben we de metro genomen naar Brooklyn Bridge. We stapten uit bij City Hall en daar begint eigenlijk de Brooklyn Bridge. We hebben de hele brug over gelopen, heen en terug, wat trouwens vele mensen deden. Vanaf de brug heb je hele mooie uitzichten richting Manhattan en de overkant en kon je zelfs het vrijheidsbeeld in de verte zien. Heen en terug deden we er ongeveer 45 min over. Sommigen waren kennelijk aan het oefenen voor de marathon voor New York en renden de brug op en neer, wel zwaar hoor... Daarbij moet je weten dat het ongeveer 30 graden was en behoorlijk benauwd... Vanaf de Brooklyn Bridge zijn we doorgelopen naar de voormalige WTC, ground zero dus. Er hangt nog steeds een indrukwekkende sfeer... Van daaruit hebben we weer de metro gepakt richting Penn Station, waarna we weer bij TGI Fridays hebben gegeten. Om 18.15 u hadden we de trein terug naar Trenton en uiteindelijk waren we rond 20.30 uur weer in Burlington.

DAG 5 Vandaag begon al seen mindere dag. Het regende. Wel jammer, aangezien het vandaag Hans zijn 30e verjaardag is. Het mocht echter de pret niet drukken en zijn we ondanks de regen toch samen met Bill Philadelphia in gegaan. Hans had van te voren op het internet een route gevonden die je langs allerlei muurschilderingen zou brengen. Dus wij weer met z’n drieen de new Jersey riverline in, om op die manier Phialdelphia in te komen. Inmiddels was het regenen opgehouden en konden we met een gerust hart de route gaan wandelen. Halverwege de route zijn we een gebouw in gegaan wat een soort markt was van allemaal eet kraampjes en we mogen blij zijn dat we dat gedaan hadden, want buiten kwam het ineens met bakken naar beneden. Dus wij hebben het marktje maar eens goed bekeken en alle lekkere geuren ons doen toekomen. Eten hebben we er niet gedaan, want we zouden bij JIM’s cheesesteaks gaan eten. Toen het eenmaal minder was gaan regenen zijn we de route weer gaan volgen. We zijn vanuit Chinatown, waar echt hele simpele schilderingen zijn, met een een omweg naar south street gelopen en ik kan je zeggen dat daar echt kunstenaars wonen, want die schilderingen liken haast wel foto’s. Eenmaal bij JIM’s aangekomen, hadden we weer de beste cheesesteaks van de stad op. Vanuit daar wilden we wel het oude centrum gaan bekijken, maar de spirit was een beetje gedaald door het mieseren en Kate belde ook dat ze in de regen niet naar Philly wilde rijden. Dus hadden we besloten om naar huis te gaan en een restaurant in de buurt uit te zoeken. Het was tenslotten Hans zijn verjaardag. Hans wilde zoals gewoonlijk bij een italiaans restaurant gaan eten.

DAG 6 ‘s ochtends vroeg hebben we onze huur auto opgehaald. Een Chevrolet Impala. Dat is dezelfde auto waar de politie hier ook in rijdt. Wel fijn dat we die auto hebben i.p.v. een Ford Focus, want deze auto heft een mega grote kofferbak. Eenmaal de auto volgeladen met onze koffer, slaapzakken, uitklapbare stoeltjes en natuurlijk een koelbox. Navigatie ingesteld en we waren klaar om naar New Englad te rijden. Even wennen hoe de navigatie precies werkte, maar dat eenmaal door hebbende hebben we een mooie trip gehad met hele mooie views van de skyline van New York. Na een rit van een paar uur en enkele stops verder zijn we voor die dag geeindigd in Guilford in de staat Connecticut. ‘s Vaond hebben we heerlijk gegeten in een lokaal vissers restaurantje waar ze natuurlijk wel spareribs hadden voor Hans en Linda een lekker Tilapia filetje kon nuttigen. Wees blij dat je niet in de buurt was, want met knoflook waren ze niet al te zuinig.

DAG 7 We zijn vanuit Guilford in Connecticut naar Massachusetts gereden en onderweg daar naar toe hebben we een leuk klein stadje Mystic aangedaan. Daar hadden zee en openlucht museum met een autentiek ingericht havenstadje van zo een 100 jaar geleden. Heel leuk om te zien en het weer was ook heerlijk. Lekker zoning, strak blauwe lucht en zo een 22 graden. Dus wat wil je nog meer. Daarna zijn doorgereden naar onze eerste KOA kamping bij Boston en Cape Cod in de buurt. Die avond was onze eerste kampvuur voor onze kabin een feit.

Dag 8 ‘s-ochtends zijn we vanuit de kamping richting de landtong van Cape Cod gereden. We hebben de hele langtong afgereden naar het puntje, waar het stadje Provincetown ligt. Daar hebben we de winkeltjes afgestruind en een hele hoge toren (naam even kwijt, was een monument, eerbetoon aan de eerste engelse zeevaarders) beklommen van ongeveer 250 m hoog, van waaruit we een mooi uitzicht hadden. Verder nog her en der wat vuurtorens en stranden gezien, wandeling gemaakt en mooie moerassen gezien. Maar wat een mooi stukje amerika is dit. Zoveel te zien in zo weinig tijd, mochten we nog ooit terug komen, dan zullen we hier meer tijd moeten kunnen besteden. Bill en Kate zouden hier ook naar toe komen vligen. Toen we in het Sheraton hotel aankwamen hebben we eerst lekker gedouched, (we hadden 2 bedden in onze grote kamer en heeeel veel kussens)daarna op Bill en Kate gewacht in de lobby. Was leuk om hen weer te zien. We zijn daarna eigenlijk meteen gaan eten, want ze kwamen rond 20.00 uur aan en we hadden intussen wel trek. Aan de overkant van ons hotel zat een grote shopping mall, waar we bij Joes grill heerlijk gegeten hebben. De planning in de keuken was echt knudde, we kregen ons eten pas na 45 minuten, Kate kreeg haar eten pas na 55 min dus dat was niet leuk voor haar. Eigenlijk ging alles mis wat er mis kon gaan, drinken na 20 minuten ofzo. Maar het was dan ook wel heeel erg druk in dit restaurant, we vroegen of er nog een tafeltje voor 4 was, de wachttijd bedroeg 20 minuten. Kregen we een pieper mee en konden zo dus het winkelcentrum in om onze tijd te doden... Echt Amerikaans... Ik had filet mignon, echt heerlijk mals eten, pap, zou je ook moeten proberen! Dit voor maar 21 dollar, echt goedkoop! Hans had een overheerlijke hamburger en hij had nog nooit zo een lekker broodje op... Kate had goed geklaagd bij de manager over de gang van zaken, waardoor haar hoofdgerecht van de rekening werd getrokken, wel zo vriendelijk...

DAG 9 De volgende ochtend waren we vroeg opgestaan en we hadden om 8.00 uur met Bill en Kate in de lobby afgesproken om Boston in te gaan. Hadden ze zich dus verslapen en wilden pas de shuttlebus nemen van 10.00 uur omdat ze nog moesten douchen enz. Daar hebben we uiteraard niet op gewacht, omdat wij lekker Boston in wilden gaan, dus namen de shuttlebus naar Quincy Adams, en van daaruit namen we de metro naar Park Street, in het centrum van Boston. We kochten allebei een dagpas voor de metro, was wel zo handig. Helaas begon het te regenen toen we aankwamen na ongeveer een half uur, dus doken we snel Faneuil Hall in, dit wordt ook wel Quincy market genoemd. Daar hebben we allebei een bagel voor ontbijt op. Daarna nog wat rondgelopen bij de haven, waar we ook het Childrens museum tegenkwamen, het zag er heel leuk uit van binnen. Daarna zijn we als verzopen katjes naar Downtown Crossing gelopen, waar ook het grote Macys warenhuis is. Via Boylston zijn we vervolgens naar Copley square gereden met de metro, zodat we even droog konden lopen in het winkelcentrum aldaar. Allemaal hele sjieke winkels en een goed foodcourt. Bij Copley Square heb je ook de John Hancock tower, 226 m hoog, 60 verdiepingen en bestaande uit 10.334 ramen. Echt een grote wolkenkrabber! Tuurlijk de nodige fotos genomen. Verder hebben we het Boston Public Library bezocht, de eerste openbare stadsbibliotheek van Amerika. Supermooi van binnen met muurschilderingen, tongewelven en een binnentuin. In de library mocht je niet flitsen met je camera, maar ik loste dit slim op door mijn camera op een boekensteun te zetten, waardoor je geen bewogen fotos krijgt in de manual stand. Een chinees zag dat en deed dat ook en vond het een slim idee van mij ;-) Ook hebben we in deze omgeving de mooie, oude Trinity Church uit 1877 gezien, die erg klein lijkt tussen alle hoge gebouwen. Helaas konden we niet naar binnen, omdat er een bruiloft aan de gang was. Via de public garden en Boston Common zijn we vervolgens begonnen met de Freedom Trail (wandeling) van ongeveer 4 km langs allerlei bezienswaardigheden, zoals het Massachusets State House uit 1795 aan Beacon Hill (helaas alleen door de weeks te bezichtigen van binnen), het Paul Revere House (het oudste huis van Boston uit 1770), het Old State House uit 1713, de Old North Church (de oudste bewaard gebleven kerk in Boston uit 1723).

DAG 10 s-ochtends hebben we het lekker relaxed gedaan. De auto geparkeerd bij het metro station en de metro naar Harvard university genomen. Wat is dat een mooie universiteit. Wel jammer dat zo veel bomen stonden, want een echte mooie foto maken was helaas niet mogelijk. Vanuit Harvard hebben we de metro genomen naar Beacon Hill. Dat is het rijke lui’s gedeelte van Boston. Daar hebben we de Blach Heritage trail gedaan en moet zeggen dat de huizen daar ook erg mooi waren. Eenmaal alles bezichtigd te hebben zijn we weer naar de auto gegaan en zijn we weer verder gegaan met onze tocht naar het noorden. Onderweg naar Saco zijn we nog even gestopt bij Kitterly Outlet, waar Hans nog een korte broek en een sweatshirt gekocht heeft. Nu gaan we ons kampvuur aansteken (zitten weer op de kamping), vanavond worden het hotdogs van de BBQ met wat salade, lekker simpel, hoeven we niet naar de supermarkt. Morgen gaan we richting Portland, Freeport (waar ze een shoppingmall hebben met outdoorkleding en richting Bar Harbour. We hebben het heel goed naar onze zin en hebben na de regenbui in Boston goed weer. Hopelijk blijft dat zo! Wel is het nu behoorlijk fris, s nachts kan het vriezen, maar gelukkig hebben we drie slaapzakken en een deken bij en anders hebben we altijd nog elkaar, haha.

DAG 11 Vanuit Koa camping Saco zijn we naar Old Orchard Beach gereden, waar een heel mooi breed strand was. Daarna zijn we doorgereden naar het Portland Head Light. Dit is de oudste vuurtoren van de staat uit 1791 en ook de meest gefotografeerde. Er was een signing, de fotograaf Michael Francis Barry zat er met hele mooie fotos a 30 dollar/stuk en een geschiedenisschrijver zat er om zijn boeken over het ontstaan van vuurtoren enz te promoten. Wij hebben ook geprobeerd om hele mooie fotos van de vuurtoren te maken... Hierna zijn we doorgereden naar Freeport, een mekka van outletshops, oa. outdoormerk LL Bean, Perry Sport is er niks bij... Allebei nog een mooie jas gekocht bij North Face (fijn dat de dollar laag staat, maar we hebben ondertussen wel een extra koffer of tas nodig voor al onze kleding...) Hans vond bij Abercrombie & Fitch ook nog een mooie wollen trui. Daarna waren we van plan om via de kust, het plaatsje Bath richting Bar Harbour te rijden, maar helaas kwamen we in een lange file terecht vanwege wegwerkzaamheden op route 1. Over 100 m deden we 10 min, dus toen maar omgekeerd en besloten een stuk via de snelweg te rijden tot aan Augusta, om vanuit daar binnendoor te rijden naar Belfast aan de Penobscot baai. Dat stuk binnendoor duurde wel lang, maar je kon al goed merken dat het daar veel dunner bevolkt was, veel minder verkeer. In Belfast zochten we een hotel en toen we langs het Days-Inn reden, zagen we dat je vanuit dat hotel een schitterend uitzicht had op de Penobscot baai, echt een plaatje! Het hotel had ook een bepaalde award gewonnen. Beetje op de bluf gingen we toch vragen wat de kamerprijzen waren. In eerste instantie meer dan 100 dollar, maar de AAA-kaart kwam eraan te pas en uiteindelijk konden we voor iets minder dan 100 dollar overnachten incl. ontbijt. Aangezien we best veel gereden hadden, besloten we om het zwembad van het hotel in te duiken, heerlijk! Er was ook nog een heel warm bubbelbad en een sauna, waar we gretig gebruik van maakten... Daarna douchen en toen hadden we geen zin meer om nog meer km te maken, dus aten we in het hotel. Hans bestelde een pizza, nou, ik heb nog nooit zon grote pizza gezien. Hij heeft er 1/3 van op kunnen eten, moet je nagaan...

DAG 12 We zouden een continental breakfast krijgen, dus hadden we ons er niet te veel bij voorgesteld, maar dat moesten we snel bijstellen. Er was koffie, thee, jus, appelsap, melk, je kon je eigen wafels maken, div cerials, fruit, div bagels, cakejes, ei, etc etc. Na het ontbijt zijn we via het enorme grasveld aan de baaizijde naar de baai gelopen en nog wat fotos gemaakt. Vervolgens zijn we naar Bar Harbour gereden, waar we rond 13.00 uur aankwamen op de Koa Camping. Het gedeelte waar onze kabin stond, was aan de andere kant van de weg. Wat ons opviel, was dat overal langs de weg firewood te koop aangeboden werd voor 2 dollar/bundle. Dat moesten we dus even onthouden... We legden onze spullen in de kabin. Net van tevoren hadden we nog wat proviand ingekocht bij de supermarkt, dus we smeerden snel een broodje, dan konden we vast wat van Acadia National Park zien, waar Bar Harbour in ligt. Ons werd aangeraden naar het Jordan Pond House te rijden om van daaruit een wandeling te maken rondom het meer. Deze wandeling zou 1 uur en 3 kwartier duren, 3.3 mile. Toen we door het park reden, genoten we al gauw van de schitterende uitzichten, veel bergen en daartussen allerlei meren, eilandjes, kustlijnen met allerlei eilandjes ervoor, echt een aanrader en zeer de moeite waard! Toen we bij het Jordan Lake aankwamen, schrokken we van de grootte van het meer. Maar we lieten ons niet kennen en begonnen aan de trail rondom het meer. Het was een hele mooie wandeling met schitterende uitzichten en leuke bruggetjes. Af en toe wat klimmen over rotsen en over een lang smal plankenpad. Ook de moeite waard. Daarna reden we terug naar de camping via een stukje van de Park Loop Road. Onderweg nog her en der gestopt om fotos te maken van de uitzichten. In onze kabin op de Koa Camping Bar Harbour hadden we zelfs een koelkastje en een magnetron, maar helaas geen barbeque, alleen een firering, dus dat werd geen barbequen... Toen maar 2 soepjes opgewarmd in de magnetron en salades met brood gegeten. Hans had wat hotdogjes in de magnetron opgewarmd. Daarna nog een flink kampvuur gemaakt, het werd zo heet dat we af en toe wat meer naar achteren moesten gaan zitten...

DAG 13 Via de westkust van Acadia NP reden we naar het zuiden van het park, naar het Bass Harbor Head Lighthouse. Daarna reden we via het Echo Lake en de Seal Harbor en weer een stukje van de Park Loop Road naar de hoogste berg van het park: de Cadillac Mountain, 466m hoog. Dat lijkt niet hoog als je het zo leest, maar we zaten in een groot park met rondom zee en bossen en vanaf de top kon je allerlei eilanden voor de kust zien liggen en natuurlijk de andere bergen om ons heen, echt schitterend. Er lagen ook nog twee cruiseschepen afgemeerd in Bar Harbour. Daarna zijn we doorgereden naar Sand Beach, de naam zegt het al, een zandstrand, het enige van het park, maar door de koude wind op dat strand hadden we het zo gezien. We zijn toen doorgereden naar Thunder Hole, een soort inham klif, waarbij de zee bij vloed in die inham beukt, waardoor er een soort oerkreet ontstaat door de beukende zee. Het was net vloed aan het worden, dus de kreten waren nog niet zo hard maar wel gaaf! Aan het eind van de middag zijn we naar de volgende Koa camping gereden in Skowhegan/Canaan. Het lag vrij afgelegen, het dorp Skowhegan lag op ongeveer 16km. Na onze spullen in de kabin te hebben gelegd hebben we een restaurant opgezocht om een hapje te gaan eten. We kwamen terecht in een echt plaatselijk restaurant, met heel veel oudjes, maar supergoed, de parkeerplaats stond helemaal vol, dus dat zegt genoeg. Echt een huiskamersfeer, leuk om mee te maken. Naast ons zaten 2 Nederlandse mannen/jongens ontdekten we die het allemaal over criminele zaken hadden, dus we lieten maar niet merken dat we verstonden wat ze zeiden... Voor nog geen 30 dollar hadden we allebei heerlijk gegeten!

DAG 14 Vanuit Koa camping Canaan/Skowhegan zijn we doorgereden naar de volgende Koa camping in Twin Mountain in de White Mountains. We kwamen er rond de middag aan en vroegen wat een leuke wandeling was om te doen. Ons werd aangeraden om de Mt. Willard Trail te doen, hij zou ongeveer 3 uur duren werd ons verteld en als je boven aan de top stond, dan had je een prachtig uitzicht over de vallei. Onze wandelschoenen warden weer aangetrokken en we namen de camera en een paar flesjes water mee… De trail begon bij een treinstationnetje: het Old Crawford House Railroad, tegenover Saco Lake. Met het treintje kon je ook een scenic roundtrip maken door de white mountains, het percentage grijze duiven in de trein was hoog… Ons niet gezien, wij beklommen de berg! Na korte tijd hoorden we water stromen en kwamen we bij een waterval(letje) waar kinderen onder aan het spetteren waren. Het was een mooie wandeling, niet altijd een even goed pad, maar goed te doen, wel goed kijken waar je je voeten neerzet op alle rotsen en stenen… Op een gegeven moment zagen we een soort tunnel van bomen met een lichtgat, dus dat moest de top zijn… Toen we er waren hadden we inderdaad een schitterend uitzicht over de valley, maar de tocht duurde geen 3 uur (gelukkig), maar 45 minuten. We hadden de top alleen voor ons, samen met een eekhoorntje. Na een half uurtje van het uitzicht en de zon genoten te hebben, zijn we weer over hetzelfde pad aan de afdaling begonnen. Onderweg kwamen we allerlei andere wandelaars tegen, erg gezellig. Daarna besloten we nog meer van de White Mountains te gaan zien door de White Mountains Trail te rijden, the New England’s Most Scenic 100 miles. We hadden een klein stukje van de route afgesneden, want sommige stukken duurden best lang, al dat geslinger en geslanger, maar het was een schitterende omgeving, vooral met alle bomen waarvan de bladeren mooie herfstkleuren hadden. Ook de uitzichten her en der waren prachtig. We zouden ook een paar covered bridges tegen moeten komen, maar helaas geen een gezien. Wisten wij veel… Toen maar een afslag genomen naar de Flume Gorge en the Flume Bridge, kwamen daar om 17.15 uur aan en was het net gesloten. Blijkt dat je alleen bij die covered bridges kon komen door telkens die bepaalde afslagen te nemen en dan een wandeling moet maken. Dus besloten we dat om de volgende dag te gaan doen.

DAG 15 We wisten dat The Flume Gorge om 9.00 uur open was, dus waren als een van de eersten in het park. Entrée was 10 dollar pp, maar gezien de mooie wandeling, de mooie waterval en 2 covered bridges zeker de moeite waard. Jullie moeten de foto’s maar bekijken. Hierna zijn we doorgereden naar Waterbury, daar zit de Ben & Jerry’s factory. Kei leuk om daar een kijkje te nemen, alles stond in het teken van B&J. We namen de tour van een half uur, waarbij je een video van ong. 6 min te zien krijgt over het ontstaan van B&J. Daarna werden we meegenomen naar de productieruimte, waarbij je van bovenaf op de werkvloer kan kijken met allerlei mengmachines, vriezers, inpakmachine etc. Daar krijg je ook nog een korte video te zien met het proces hoe ijs gemaakt wordt en daarna kreeg je een sample om te proeven. Je mocht niet kiezen, maar dat was gelukkig niet erg, de smaak was dit keer Banana Rum of iets dergelijks, erg lekker. Daarna natuurlijk nog een ijsje besteld (koffieijs en Hans berryberry, superlekker) en in het zonnetje opgegeten. Vanuit Waterbury zijn we vervolgens doorgereden naar het plaatsje Killington in de Green Mountains. In de winter is het daar een groot skigebied, kon je ook wel zien door alle hotels en skipistes op de Bergen. ‘s Avonds nog een reisverslag gemaakt in het Comfort Inn hotel. In het hotel was een folder van de Pond Hill Ranch in het plaatsje Castleton, waar je kon paardrijden. Aangezien we dat allebei erg leuk vinden, besloten we de volgende ochtend hier naartoe te rijden. Het was even zoeken, maar uiteindelijk zijn we er gekomen… We maakten een tocht met een knecht van een uur, tot boven op een berg, waar we weer een heel mooi uitzicht hadden. Ook nog een havik zien vliegen boven ons, erg leuk. Op de Ranch verkochten en leasten ze paarden. In totaal hadden ze wel 900 paarden, niet normaal he? Vanuit Castleton zijn we vervolgens doorgereden naar het plaatsje Kingston, bij het Catskill NP. Daar hebben we verbleven in het Holiday Inn hotel. We besloten bij een shoppingmall nog wat rond te lopen en ‘s avonds hebben we in het zwembad en hele hete whirlpool van het hotel relaxed.

Dag 16 De volgende ochtend zijn we doorgereden naar Hatboro, waar Bill en Sharon wonen en hebben we lekker bijgekletst en in de tuin gezeten.