Exploringtheworld.info

MAGNETIC ISLAND EN YONGALA WRAKDUIK

Geschreven door Hans Stupers

zaterdag, 20 december 2008 00:37

MAGNETIC ISLAND EN YONGALA WRAKDUIK (18 en 19 dec) Goodday mates! Gisterochtend hebben we twee trips vastgelegd: zeilen rondom de Whitsunday eilanden (2 day and 2 nights), dat gaan we zondag a.s. doen op Ocean Maxi Sailer Matador. We zijn benieuwd hoe dat is. Eigenlijk wilde Linda liever op een catamaran (want die schommelt minder), maar die trips waren allemaal volgeboekt. Kennelijk moet je er op tijd bij zijn met boeken… Ach ja, weer een nieuw avontuur! We kunnen ook niet overnachten op de boot (de hutten zaten al vol), dus we kunnen kamperen op een van de Whitsunday eilanden in een tent. Nou, dat vinden we helemaal niet erg hoor, vaste grond onder onze voeten! En wie kan er nu zeggen dat ie op de Whitsunday Eilanden heeft geslapen??? Verder hebben we de 2-daagse trip naar Fraser Island geboekt. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. We overnachten ook daar in een ingerichte tent. Ja, we zijn van het kamperen deze reis, en dat bevalt ons uitstekend. Alles is zo schoon! We wilden eigenlijk op 1e kerstdag beginnen aan deze trip, maar wat we al dachten, die dag gaat er geen een boot naar Fraser Island… Dus gaan we 2e kerstdag, deze wordt hier in Australië namelijk niet gevierd. Hier een update van gisteren en vandaag. (Ik zit hier trouwens in het pikkedonker, onder een stel palmbomen, op 10-20 meter van de zee vandaan, onder de sterren, op een campingstoeltje met lekkere muziek op de achtergrond en de zoete zilte zeelucht…) Nadat we onze trips geboekt hadden, gingen we verder met het verkennen van Magnetic Island. Er zijn niet veel wegen op het eiland en die er waren hebben we gereden. Magnetic Island heeft een aantal hele mooie baaien met schitterende (vaak verlaten) stranden. We zaten zelf bij Horsehoe Bay, dit was ook het verste punt dat je met de auto kon rijden. Vanuit daar zijn we naar Balding Bay, Radical Bay, Gowrie Bay, Florence Bay, Arthur Bay en Alma Bay gereden. In het plaatsje Alma Bay hebben we weer gewandeld. Dit keer een wandeling van 1.2 km naar een heel mooi uitzichtpunt, met zicht op Geoffrey Bay, boven op een rots. Er stond 1 uur voor de wandeling, maar we waren in een kwartier boven en in wederom een kwartier weer terug. Jaja, we raken al aardig getraind, alleen tegen de hitte zullen we niet op kunnen. We drinken heel veel water hier. Toen reden we naar Arcadia Bay, waar we Rock Wallabies (soort dwergkangaroes) in het wild gezien hebben. Een paar hadden een baby Wallabie in hun buidel zitten, erg lief! Via Nelly Bay (waar ook de ferry aankomt) reden we naar Picnic Bay, waar een Stingernet op het strand was aangebracht. Aangezien we erg bezweet waren geworden kon ik het niet laten om een duik in zee te nemen, heerlijk!!! Daarna even lekker het zout eraf douchen en opdrogen. Bij heel veel stranden hier heb je nette toiletten en zelfs douches, echt super! Omdat we het eiland ’s middags eigenlijk wel gezien hadden (de afstanden op het eiland zijn telkens een paar kilometer), besloten we de ferry van 13.25 uur terug te nemen, zodat we alvast naar Ayr konden rijden. Hier kwamen we rond 15.30 uur aan, op wederom een Big4 camping: Ayr Silverlink Caravan Village. We kregen een plekje tegenover het zwembad, erg naar… Linda dacht even afkoeling te zoeken, maar dit was ook een warme soep! Toch lekker. Onderweg hadden we boodschappen gedaan om voor de eerste keer te BBQ. Het werden hamburgers, stokbrood en een salade. Prima toch? Het smaakte goed. Het was wel even uitzoeken hoe de gril werkte (op gas), maar hij wilde niet snel aangaan, maar toen kwam ik , de pyromaan (ik zie Hans sr gniffelen op de achtergrond), ja, en toen was ie natuurlijk zo aan! Onderwijl waren ze op onze camping mango’s aan het plukken. Op de camping stonden namelijk overval mangobomen en de mango’s waren plukrijp. Twee gasten reden van boom naar boom in een pickup, waarvan de aanhanger vol met water stond. Met een lange stok met een netje eraan plukten ze de mango’s uit de bomen. Wij dachten dat de mango’s meteen in het water gewassen werden, maar dit deden ze omdat de mango’s een beetje nabloeden als ze geplukt worden (er komt dan een sap uit waar het steeltje heeft gezeten). Om dit te stoppen, moeten ze meteen worden ondergedompeld in water. Weer wat geleerd! En natuurlijk gratis mango’s gekregen. Lekker! 19 dec: Vanochtend hadden we de wekker om 06.00 uur gezet, want we gingen wrakduiken op de Yongala. Dit was een stoomboot die in 1911 is gezonken met 122 passagiers aan boord. We moesten om 07.30 uur in de duikshop zijn. Daar aangekomen ontmoetten we de andere duikers. Gelukkig waren we niet de enige Open Water divers. Voordeel van deze duikschool (Yongaladivers) was dat ze maximaal 12 duikers meenemen in hun boot. In de duikschool moesten we eerst het gebruikelijke papierwerk invullen (dat als er iets gebeurd zij daar niet verantwoordelijk voor zijn). Daarna pakken passen, spullen testen en de briefing. We werden verdeeld in twee groepen, wij zaten in de 2e groep, dus we konden eerst afkijken bij de ervaren duikers. Er zat een persoon bij met meer dan 1000 dives, een van 800+ en een van 500+. Wij hadden er respectievelijk 12 en 11… Maar er zat ook een jongen bij met 6 dives…Met een jeep werden we naar het strand gebracht (5 min). Vervolgens reed een tractor onze boot in de zee, terwijl wij al in de boot zaten. Tweede voordeel van deze duikschool is trouwens, dat zij de school zijn die het snelste naar het wrak varen. Mocht je vanuit Townsville deze duik boeken, dan moet je nl. eerst 2 uur varen. Wij moesten 35 minuten varen. We zaten in een soort opblaasboot (superluxe), met twee motoren en vaarden met volgens mij 25 knopen, in ieder geval 50km/u naar het wrak. Af en toe maakten we echt van die sprongen, was wel gaaf. Daar aangekomen was de zee super rustig en dat was wel fijn ivm zeeziekte… Toen waren we aan de beurt. Wel spannend hoor! We moesten achterover van de boot het water in. We hadden trouwens ook een duikcomputer aan onze gear zitten. Daarop was te zien dat de watertemperatuur 28 graden was, not bad! Ons groepje bestond uit 6 duikers en 1 divemaster. Via een touw gingen we naar beneden. Op de bodem aangekomen, wilde de divemaster eerst even een oefening doen. Dit om te zien of de druk op je hoofd je geen rare dingen liet doen! Supergoed hoor… Op een bordje met de nummers 1 t/m 12 door elkaar moest je de cijfers aanwijzen en daarna telkens je neus aanwijzen. Als je de test niet zou doorstaan, zou je direct weer naar boven moeten. Gelukkig was iedereen geslaagd. Het zicht was goed en er was een kleine stroming. We begonnen aan de achterzijde van de boot. We kwamen al vrij snel bij een ruimte waar twee toiletpotten zichtbaar waren, erg vreemd. Aangezien de boot er al bijna 100 jaar ligt, was er van de boot zelf niet echt veel te zien, ik had meer verwacht. Hij was erg begroeid met koralen, planten enz. Maar het was echt super hoor, daar mag ik verder niks van zeggen. We hebben zoveel vissen gezien in alle soorten en maten, ook zeeslangen (en gevoeld), een grote schildpad, hele grote vissen. Een hele mooie duik, in totaal 41 minuten met een max. diepte van 27.5 meter. Het was makkelijk om de boot weer op te komen. Dit hadden we weleens anders meegemaakt… Op de boot wisselden we onze ervaringen uit en rustten een uurtje uit. De snacks kwamen tevoorschijn, lekker vers fruit, allerlei cake’s, kaas, worst, koekjes. Ik was door het schommelen op de boot alleen een beetje misselijk geworden, dus veel kon ik niet eten. De enige remedie hiertegen was om weer te gaan duiken. Ik vond het dan ook niet erg om weer te gaan! Dit keer zouden we iets minder diep gaan. De stroming bleek dit keer een stuk forser te zijn. Hierdoor was het zicht helaas iets minder. Al snel zagen we een supergrote Stingray (rog), wederom de schildpad, slangen, zeekomkommer en superveel vissen waarvan we de namen niet weten. Dit keer gingen we helemaal naar de voorzijde van de boot. Er werden foto’s gemaakt die we ook gekocht hebben. Dit was een hele mooie ervaring. Hierna zijn we teruggegaan naar de duikschool, waar we vragen moesten beantwoorden in verband met onze speciality cursussen wrakduiken en diepteduiken om ons advanced op den duur te kunnen halen. We mochten het boek erbij houden, dat was wel prettig, want het was in het engels. Hierna stond de BBQ klaar, heerlijk, dat ging er wel in! We hadden trouwens een gevarieerd gezelschap op de boot (ik was naast een van de divemasters de enige vrouw). Een jongen uit Zwitserland, Engeland, Frankrijk, Zuid Australië (echter hij woont nu op de Whitsunday Eilanden) en Duitsers. Na deze superervaring sprongen we ons busje weer in en gingen op weg richting Arlie Beach. Uiteindelijk zijn we gestopt in Bowen, ongeveer drie kwartier voor Arlie Beach, want we hebben geen zin om ’s avonds te rijden. Dat is ook erg gevaarlijk. We zitten nu op deze camping: Coral coast Beachfront Holiday Park in Bowen. Heerlijk zeebriesje, eindelijk een avondje zonder te zweten (haha). Morgen een klein stukje rijden naar Arlie Beach en dan gaan we zondag a.s. cruisen rondom de Whitsundays…

Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:07