Exploringtheworld.info

HERVEY BAY & FRASER ISLAND

Geschreven door Hans Stupers

zaterdag, 27 december 2008 19:39

HERVEY BAY & FRASER ISLAND (24 t/m 27 dec 2008) Here we are again! Waar moeten we beginnen met vertellen? Wat we nu hebben meegemaakt en gezien hebben de afgelopen dagen is amazing, like heaven! Ik zal maar verder gaan waar ik gebleven was. De dag voor kerst, de 24e zijn we ’s ochtend vanuit een camping bijna aan het strand in Tannum Sands naar Hervey Bay gereden. De camping in Tannum Sands had volgens ons campingboekje 4* maar was het absoluut niet waard. Het sanitair was verouderd (het was gewoon een oudere camping) en beachfront was het ook niet, want toen we vroeg in de avond een strandwandeling wilden maken, ontdekten we dat we helemaal niet op het strand konden komen, want er zat nog een stuk mangrove tussen met water etc, dus we waren al snel weer terug bij ons campertje. Never mind… Het was toch alleen maar om te overnachten. We kwamen rond 11.30 uur in Hervey Bay aan en inmiddels hadden we allebei behoorlijk trek gekregen. Op de Boat Harbour Drive zaten een groot aantal winkels, waaronder de bekende fastfoodketens en dit keer hebben we ons laten verleiden door KFC… Hierna reden we door naar de camping Fraser Camping Lodge, 250m van het strand verwijderd met twee zwembadjes. We hadden deze camping alvast gereserveerd voor 2 nachten, want veel mensen adviseerden dat, omdat het rond kerst druk kan zijn, omdat veel Aussi’s dan ook gaan kamperen. Uiteindelijk bleek er nog genoeg plaats over te zijn op de camping. Na te hebben ingechecked liepen we naar het strand, waar we lekker relaxed hebben en een frisse duik in zee genomen te hebben. Toen we een paar kleine boodschapjes wilden doen bij de plaatselijke Spar aan de Esplanade (boulevard), kwamen we in het speeltuintje het NL stel tegen met de kids, die we eerder op de camping in Mission Beach ontmoet hadden. Harstikke leuk! Meteen ervaringen uitgewisseld enz. Hierna namen we nog een duik in een van de twee zwembaden op de camping (die best klein waren, maar wel lekker) en we spraken met Maarten en Anke af dat we ’s avonds een beetje tegelijkertijd gingen eten in de campkitchen, wel zo gezellig. Op ons menu stond die avond broodje hotdog voor Hans en voor mij broodje visstick met salade. Deze campkitchen was het beste tot nu toe (en overal zijn ze al zo goed!). Hier kon je zelfs afwassen (alles aanwezig, zelfs zeepsop, sponsje, vaatdoeken en theedoeken), er was een vriezer en koelkast die je kon gebruiken, 3 grilplaten en 2x2 electrische pitten en twee magnetrons, allen gloedjenieuw en gratis te gebruiken. Verder stonden er 4 grote picknicktafels, harstikke gezellig! De volgende ochtend was het dus 1e kerstdag en we moeten eerlijk zeggen dat we daarvan niet veel gemerkt hebben hier. We hadden totaal geen kerstgevoel, maar dat vonden we niet erg. Tuurlijk denken we wel aan onze families…Tegenover ons stond een familie die cadeautjes gingen uitpakken. Wij besloten om te gaan wandelen langs de boulevard naar de Pier van Hervey Bay. Nou, dat was me een wandeling! Het bleek ongeveer 6 km heen te zijn, maar daarna wilde ik ook nog de Botanische tuinen zien (die was vlakbij de pier volgens de plattegrond), echter die bleek zo tegen te vallen, veel verdord… We liepen in een grote ronde terug naar de camping en uiteindelijk hadden we 12 km in onze benen zitten, en dat met een temperatuur van zo’n 35 graden! Hans op zijn teenslippers… Aangekomen op de camping namen we snel een duik in het zwembad (het koudste water tot nu toe) en dat het koud was, maakte ons niks uit! We kletsten die middag met onze voeten in het verkoelende water van het zwembad met Maarten en Anke en speelden wat met de kids. ’s Avonds gingen we weer gezamenlijk koken en ons kerstmaal was zoals aangekondigd spaghetti, die overigens prima smaakte hoor! Daarna werden de kinderen op bed gelegd en speelden we nog twee potjes kolonisten met onze reisversie in de campkitchen; het was een gezellige avond. Tweede kerstdag was het begin van onze 2-daagse trip naar het grootste zandeiland van de wereld: “Fraser Island”. En deze trip was supergaaf, kei mooi, op die plek wil ik wel in de hemel komen… We boekten de trip met de “Fraser Island Company en de trip was genaamd “Northern adventure”. Met een 4-wheel drive bus werden we naar de ferry gebracht, waar we vervolgens op het dek plaatsnamen voor de drie kwartier durende overtocht. Het enige wat je mee hoefde te nemen was je zwembroek/bikini, badlaken, toiletspullen, evt schone kleding, zonnebrand, spul tegen insecten, pet/hoed, evt wandelschoenen en een zonnebril. De ferry zette ons af op “Moon Point”, ongeveer halverwege Fraser Island. In de bus stelde onze reisleider Rosco zich aan ons voor. De aanwezige gordels in de bus moesten gedragen worden, achteraf begrijpen we goed waarom… De bus zat vol, dus we waren met 24 mensen, uit Duitsland, Zwitserland, Engeland, Canada en Nederland. Sommige waren backpacker, er waren ook studenten en er waren vakantiegangers, net zoals wij. Toen we naar het Yidney Scrub Rainforest (een beetje in het midden van Fraser Island) reden, merkten we al dat de gordels erg nuttig waren. Het was her en der “een bumpy ride” en je werd flink door elkaar gehusseld. Kun je je voorstellen, het is een groot zandeiland en het was erg droog, dus we reden op los zand in een bus. De bus was overigens prima uitgerust, hij stond heel hoog op zijn wielen. De paden echter waren vrij smal en er kon ook maar een voertuig tegelijk doorheen, dus soms moest kruisend verkeer een stukje achteruit om elkaar te kunnen kruisen. Doordat de paden zo smal waren hoorden we regelmatig het scratchen van de takken op het dak van de bus, niet normaal, die bussen kunnen heel wat hebben, maar hebben toch veel te voorduren. Onze chauffeur bleek gelukkig een prima driver te zijn. Gelukkig had hij ook verstand van motorische zaken, want al na ongeveer tien minuten bleek dat hij de bus niet meer in zijn “1” kreeg. Dat was namelijk vaak nodig op sommige stukken. Ik dacht meteen: “Daar gaat ie weer”, want ik heb al 2x eerder meegemaakt dat een bus waar ik in reisde kapot ging en niet meer te repareren was… Het duurde namelijk wel tien minuten dat Rosco het probleem had gevonden na wat gesleuteld te hebben… Kennelijk gebeurde het vaker ofzo. Hij was zo routinematig bezig het probleem op te lossen. Ik zat al te denken dat we daar mooi zaten te koekeloeren en er een nieuwe bus overgevaren zou moeten worden. Ja, dat heb ik dus al 2x eerder meegemaakt… Maar gelukkig was dat nu niet het geval. Toen we in de Rainforest aankwamen, vertelde onze gids iets over de speciale bomen, er waren namelijk “Kaun Pines, Brush Box, Blackbutt, Strangler Figs, Tallow Wood en Satinay bomen te zien. Ze hebben het hout van de Satinay bomen gebruikt voor de zijkanten van het Suez Kanaal. Dit hout staat namelijk bekend als het meest waterdichte hout. Het hout van de Brushbox is gebruikt voor het Sydney Opera House. Onze gids reed de bus een kilometer verder die wij te voet door het bos aflegden. Hierna reden we door naar het strand aan de oostkust van Fraser Island. Daar aangekomen zagen we veel jeeps op het strand rijden, gaaf om te zien. Het strand was erg mooi en er waren flinke golven, een mooie blauwe lucht met af en toe een wolkje, wat wil je nog meer? We reden over het strand door naar het zuiden, naar een grote sandblow. Dit is geen duin, zoals in NL, maar een hele grote hoop zand die bij elkaar geblazen is door de wind. We volgden een walking track naar Lake Wabby, nou dat heb ik geweten… Ik dacht, oh, we moeten over een hele grote duin lopen, dan kan ik beter mijn slippers aandoen ipv wandelschoenen, want die komen zo vol zand te zitten… En aangezien ik ook maar de modetrend ben ga volgen en voor het eerst van mijn leven hier teenslippers heb gekocht, was dit niet zo’n goed avontuur… Het zand bleek ontzettend heet te zijn en je zakte natuurlijk diep weg. Maar ja, avontuur hoort erbij. Onze gids zei ook dat het pittig zou zijn en dat je gewoon moest denken aan het feit dat je een mooi meer tegen zou komen op het einde. Het was een hele mooie wandeling, zeer de moeite waard, en inderdaad, toen we over de top waren, was er in de verte een heel mooi meer te zien. We begonnen aan de afdaling en zakten nog dieper in het zand. Af en toe verloor ik bijna mijn slippers… Was wel lastig lopen, maar ik hield de frisse duik in het vooruitzicht. De laatste 50 meter was niet te harden, het zand was zo heet door de zon (omdat er bijna geen wind bijkwam en dit stuk lager lag), dat je je voeten (bijna) verbrandde. Rennen was verboden, want hiermee was al een keer iemand zwaargewond geraakt, doordat diegene in het zand was blijven steken en voorover op zijn hoofd was gevallen… Ik kan je vertellen, als je dan je voeten in het water steekt dit echt een opluchting is, niet normaal! Het was zo mooi daar, niet te beschijven… Jullie zullen de foto’s nog wel zien! In het meer zaten ook Meerkat vissen (Salmon tailed cat fish) en soort schildpadden. Het zwemmen was fantastisch! Daarna namen we een ander wandelpad terug naar het strand, onze gids wachtte ons namelijk een stuk verderop weer op. Gedurende de hele trip hield iedereen zich goed aan de afspraken, dus dat was prettig. Hierna ging de trip verder noordwaarts, naar onder andere het “Maheno Shipwreck”. Maar voordat we daar aankwamen, hadden we onze lunch in Happy Valley, een van de drie kleine dorpjes aan de oostkust. Het was een buffetlunch, prima verzorgd! Hierna reden we door naar het Maheno Shipwreck. De Maheno werd gebouwd in 1905 in Schotland. Het schip werd gebruikt als een ziekenhuisboot gedurende de WOI. In 1935 werd het verkocht aan een Japanse staalcompany. Terwijl het schip naar Japan werd overgeleept, kwam het in een orkaan terecht, het sleeptouw brak… Op 9 juli 1935 spoelde het schip aan op de oostkust van Fraser Island, waar het tot op heden nog te bezichtigen is. We hebben foto’s gezien hoe het schip er oorspronkelijk uitzag en dan van tijd tot tijd, dat is een verschil zeg… Wat zeewater en al die tijd met een schip kan doen! Hierna reden we door naar Cathedral Beach, waar we een camping opreden, waar we de avond en nacht gingen doorbrengen. Eerst werd een stop gemaakt bij een winkeltje, waar je evt. gekoelde dranken voor de avond kon inslaan. Alleen koffie, thee en water was inbegrepen, en een frisdrankje was ook wel lekker! Onze gids verdeelde onze groep vervolgens over de 14 tenten die al voor ons klaar stonden. De tenten stonden in een halve cirkel rondom een grote rechthoekige campkitchen met een grote picknicktafel. In de campkitchen was een grote BBQ, koelkast om je drankjes koud te bewaren, een vriezer, 2 vaatwassers, borden, glazen, kortom van alle gemakken voorzien. De tenten bleken heel mooi te zijn, er stond zelfs een 2-persoons bed in met heerlijke kussens. Zo’n luxe hadden we al 2 weken niet gehad; we hadden eindelijk wat ruimte! Ook lagen er al handdoeken klaar voor een verkwikkende douche, oh, zo lekker om al dat zand van je af te kunnen spoelen… Daarna hadden we een lekkere BBQ met voor ieder een T-bone steak of vis. Ook had onze gids nog wat kangaroevlees klaargemaakt met gebakken ui. Wij proberen natuurlijk en het kangaroevlees smaakte heerlijk! Een beetje steak-achtig, erg sappig, lekker! Na de BBQ besloten Hans en ik om naar het strand te wandelen, waar we het strand voor ons alleen hadden. We hoorden de golven op het strand slaan en zagen heel veel sterren. De temperatuur was ’s avonds erg aangenaam. De ervaringen van de 2e dag van onze trip houden jullie nog tegoed. Ik ben dit reisverslag nl. de 27e ’s avonds aan het maken en het is inmiddels 22.00 uur. Morgenvroeg zijn we van plan om erg vroeg op te staan, om….. Ja, dat komt ook in een volgend reisverslag… De volgende ochtend stond het ontbijt klaar tussen 06.45 en 07.30 uur en om 08.00 uur zouden we weer vertrekken. We moesten er zelfs voor zorgen dat ons beddengoed afgehaald werd. Dit moesten we in grote zakken stoppen en werd op het vaste land gewassen voor de volgende groep. Alles was zo goed geregeld! Het ontbijt was ook prima.

Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:02