Exploringtheworld.info

LAATSTE DAG SYDNEY (9 jan 2009)

Geschreven door Hans Stupers

maandag, 12 januari 2009 23:10

LAATSTE DAG SYDNEY (9 jan 2009) Onze laatste dag in Sydney was aangebroken… Vandaag gingen we de botanische tuinen in Sydney bezoeken. Qua oppervlakte een grote tuin, mooi aangelegd, alleen stond niet alles meer in bloei. Wat dat betreft was de botanische tuin in Cairns echt de mooiste die we gezien hebben,maar het klimaat is daar ook heel anders, namelijk tropisch… Het was nog steeds de moeite van een bezoek waard hoor. Op een gegeven moment zagen we heel veel vleermuizen op zijn kop in een aantal bomen hangen. Ze waren behoorlijk groot en soms kwam er eentje aanvliegen, leuk om te zien. Ook kon je er zaadjes van verschillende bloemen/planten komen, dus er gingen een paar zakjes mee in de rugzak… Verder was er een mooie vijver met hele grote Lotuslelies/bloemen, echt supermooi om te zien. Het was erg moeilijk om deze te fotograferen, want er zaten allemaal andere bladeren voor en af en toe kwam er een windje langs. Maar we hebben ons best gedaan. Natuurlijk zijn we ook naar de Mrs Macquarie’s Chair gelopen, van waaruit je een heel mooi uitzicht hebt op het Opera House en de Harbour Bridge. Ik had deze dag alleen erg veel last van een van mijn blaren op de hak van mijn voet, dus het lopen ging niet van harte… Hans had een goed idee, hij had in een foldertje gezien dat je ook fietsen kon huren. Hij wilde namelijk nog een keer naar de overkant (andere kant van de Harbour Bridge), om vanuit het Luna Park en Mc Mahons Point nog het uitzicht op de brug en het Opera House te zien. Daar waren we nog niet geweest. In de wijk “The Rocks” huurden we twee mountainbikes. Eerst testten we de versnellingen uit rondom “Dawes Point Park”. Daar moet je echt zeker naartoe als je in “The Rocks” bent, want de gebouwen zijn er super en het uitzicht op de brug en het Opera House ook. Hierna fietsten we de Harbour Bridge over, ook erg leuk om te doen. Voordat we op de brug waren, moesten onze spieren al aardig werken, want overal is het behoorlijk heuvelachtig! Aan de overkant waren de uitzichten zoals we verwachtten erg mooi. Bij een van de fotoshoots belandde ik bijna in het water. Echt, mijn hart zat in mijn keel, ik dacht echt, daar ga ik… Ik zat namelijk op zo’n trosding, waar boten hun touw omheen kunnen gooien als ze aanmeren. Mijn voeten konden nog net op het randje staan… Toen ik opstond, verloor ik bijna mijn evenwicht en belandde dus bijna voorover (met camera en al) in het water… Zoiets doe ik dus nooit meer… Waarschijnlijk kwam het door de verzuring in mijn benen van het fietsen… Op een van de foto’s (met helmen op), kun je ook zien dat we nog steeds aan het lachen waren om dit moment… We hadden inmiddels wel genoeg gefietst en gelopen, dus besloten weer terug te fietsen over de Harbour Bridge. Hierna gingen we terug naar ons hostel en we waren zo moe dat we eerst even twee uur gingen relaxen. Hierna weer opfrissen en een hapje eten. We besloten nog een keer terug te gaan naar de (Russische) Italiaan, waar we eerder heel goed hadden gegeten. Nu weten we ook de naam: “Tratoria Renato” en deze zit in het World Square Centre, als je vanuit de Pittstreet omhoog loopt (richting Circular Quay), linksaf de Liverpool Street in en vervolgens na een aantal meter aan de linkerkant in een doorgang met allerlei restaurantjes. De volgende dag (10 januari 2009), zouden we om 09.45 uur worden opgehaald door de Airport Shuttle Bus. Hiervoor betaal je 12 dollar (6 Euro), deze haalt je op waar je maar wil in Sydney en zet je bij de juiste vertrekhal af. Handiger kan niet… Van tevoren hadden we nog ergens een muffin gehaald, erg lekker hier! Toen op naar Melbourne, een vlucht van 1 uur en 5 minuten. Nu was eindelijk het moment aangebroken dat we Joanne, de halfzus van de moeder van Hans, zouden gaan ontmoeten… Toen we op onze backpacks aan het wachten waren, kwam er ineens een vrouw aanlopen die me begroette (Hans stond meer achter mij), dus dat was Joanne. Ik had haar niet herkend, want ze had der haar geverft! Kei leuk om haar te ontmoeten, heel aardig! Ook nog best jong in haar doen en laten; ze is 45 jaar oud en is getrouwd met John, een ex-bodybuilder… Gelukkig kwamen onze rugzakken snel en vanuit het vliegveld was het nog ongeveer drie kwartier rijden naar Croydon waar Joanne en John wonen. Een mooi huis met een hele grote, diepe tuin. We konden logeren in de logeerkamer met een mooi tweepersoonsbed, het beste van onze hele vakantie! We maakten het ons gemakkelijk in de achtertuin en Joanne ging nog wat bloemen rondbrengen. Het was immers zaterdag, en dan brengt ze boeketten rond... We vermaakten ons uitstekend, want Joanne en John hebben drie honden, een kleine herderkruising van 14 jaar oud, echt een oud beestje en zo beweegt ze zich ook, een Shitzu en een Chi-wa-wa van 6 maanden oud, erg leuk! De twee jonkies rennen soms achter elkaar aan en spelen heel leuk met elkaar. John kwam iets eerder thuis dan Joanne, hij was naar de fitness geweest. Hier komt hij bijna elke dag en dat was te zien! Maar wat wil je, een ex-bodybuilder moet natuurlijk zijn lijf wel een beetje bijhouden… Hij doet nu dus aan fitness en aan rugby, nou, die wil je niet tegenkomen denk ik, wat een boom van een kerel. Maar een klein hartje, heel aardig. Toen Joanne thuiskwam, kwamen de foto’s al snel op tafel. We zagen al gauw bepaalde herkenningen in Carol, Jacky, Hans Jr. en Barry. De nodige verhalen werden verteld, erg leuk. ’s Avonds werden er broodjes hamburger en frietjes gehaald en kletsten we uiteraard het nodige bij. De volgende dag (zondag 11 januari 2009), gingen we samen met Joanne naar Melbourne. Een mooie stad met ook een gave skyline. In Melbourne wordt eveneens de Australian Open (tennis) gehouden, het stadion hebben we vanaf een afstandje gezien. We parkeerden de auto vlakbij Federation Square en we zagen dat Melbourne een heel mooi stationsgebouw “Flinders Street Station”. heeft. We liepen wat rond in de stad en kwamen onder andere langs St. Pauls Cathedral, het Gold Treasury Museum, het Windsor Hotel (erg oud en mooi gebouw) , het Parliament House, het Princess Theatre, de Old Melbourne Gaol (gevangenis) en het Royal Exhibition Building. We brachten ook nog een bezoek aan de Queen Victoria Market, de grootste open lucht markt in Australië. Hier werden nog een paar souveniers gekocht. Daarna reden we terug, pikten John op en hierna gingen we naar zijn ouders voor een BBQ. Zijn vader bleek 72 te zijn en zijn stiefmoeder (echte is overleden) zo’n 64 jaar. Allebei nog erg vitaal. Zijn vader bleek makelaar te zijn geweest, dus ze waren welgesteld. Een erg mooi huis op een berg, op zo’n 5 minuten rijden van Joanne en John. Een hele mooie ligging dus. Hele aardige mensen, ze komen oorspronkelijk uit Engeland en hebben daar de oorlog meegemaakt (veel in schuilkelders gezeten tijdens jeugd). Zijn daarna geëmigreerd en hebben nagenoeg de hele wereld gezien met reizen. Nu doen ze nog cruises. Leuk dat ze dit nog doen en kunnen op hun leeftijd, groot gelijk! Het was een hele gezellige avond, hele lieve mensen en rond 22.00 uur namen we afscheid. De volgende dag waren we namelijk van plan om samen met Joanne een stuk van de Great Ocean Road te gaan rijden, tot aan de twaalf apostels. We hadden afgesproken om om 06.00 uur op te staan, want het was ver rijden. Wij dachten dit wel in een of twee dagen te kunnen doen, maar daar vergis je je in. Het verslag van de hele mooie dag volgt iets later. We gaan eerst nog even van het mooie weer genieten op onze laatste dag!

Laatst aangepast op zaterdag, 17 januari 2009 09:01